Εσείς έχετε καταλάβει ποιος φταίει…

για το κακό οικονομικό χάλι του τόπου; Φταίνε οι προηγούμενοι; Φταίνε και οι προ-προηγούμενοι; Φταίνε οι κάθε είδους «ηγούμενοι» γενικώς; Φταίμε εμείς, φταίει ο γείτονας ο υδραυλικός; Φταίει η αδελφή μου η δημόσια υπάλληλος;

Τελικά, για αυτούς που κακοδιαχειρίζονται τα δημόσια οικονομικά είναι αρκετή η πολιτική τιμωρία και απομόνωση; Φτάνει αυτό ή μήπως χρειάζεται κάτι παραπάνω για αυτούς που φταίνε;

Αν ας πούμε ο Αλογοσκούφης τα έκανε ρόιδο γιατί είναι σπίτι του και δεν είναι στη φυλακή; Και εντάξει ας πούμε ότι δεν είναι σωστό να παέι φυλακή. Γιατί δεν δημεύεται η περιουσία του; Διότι εγώ αν χρεοκοπήσω θα μου πάρουν το σπίτι. (Δεν έχω βέβαια αλλά λέμε τώρα).

Δεν είναι πια να ακούς ειδήσεις. Έχουν κάνει κατάληψη οι οικονομικοί συντάκτες και εκτοξεύουν οικονομικές μολότωφ.

Αλλά όχι, δεν θα μας πιάσει κατάθλιψη. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αρκεί να έχει κάνει όλα της τα εμβόλια βέβαια.

Προληπτικές χαζομάρες (part I)

♥  Παλιά είχαμε τις σοσιαλιστικές προσλήψεις, τώρα μας βρήκαν οι «δημοκρατικές» προλήψεις. Εγώ πάντως επειδή είμαι λιγάκι προληπτικός λέω να αυτοπροσαχθώ κύριε Χρυσοχοϊδη.

♥ Αλλά ξέρω γιατί γίνονται αυτές οι προληπτικές προσαγωγές. Γιατί δεν τους πέρασε ο προληπτικός εμβολιασμός.

♥ Αυτοί, οι ελεύθεροι επαγγελματίες φταίνε για όλα, που δουλεύουν 14 ώρες την ημέρα και δηλώνουν τα μισά από κάποιους δημόσιους υπάλληλους που δουλεύουν 3 ώρες την ημέρα.

♥ Και μη ξανακούσω κουβέντα για τους τραπεζίτες γιατί κι παππούς μου τοκογλύφος ήτανε.

♥ Αν δεν μειωθεί πάντως το έλλειμμα τον βλέπω με εγκεφαλικό τον Ανδρουλάκη. Πρώην σύντροφε Μίμη κουράγιο,. Για το έλλειμμα σοσιαλισμού παλεύουμε όλοι.

♥ Ούτε αθλητικά δε μπορώ να ακούσω πια. Πιάνω «ταδε sport fm” και ακούω για το έλλειμμα της ΑΕΚ. Στενοχωριέται κι η μάνα μου που είναι ΚΚΕ.

♥ Κλείνω το ράδιο, σιχτίρ λέω, πάω να κάνω μάθημα να μαζέψω κάνα ευρώ να πληρώσω το ΤΕΒΕ και με ρωτάει ο πιτσιρικάς που θέλει να γίνει αρχιτέκτονας «δάσκαλε γιατί δε παίρνει ο αέρας τα ηλεκττρόνια στις κεραίες». Τόσες μαλακίες που ακούει το παιδί, πήραν τα μυαλά του αέρα.

♥ Πάει σήμερα φίλος μου ο Γιώργος στο ΙΚΑ Περιστερίου. Δωδεκάμιση η ώρα πήγε, έλειπε ο Γιώργης ο Παπανδρέου, η γιατρός μιλούσε είκοσι λεπτά με κάτι ιατρικούς επισκέπτες. Μία παρά δέκα βγαίνουν αυτοί, γελάκια, αστειάκια με τη γιατρό, πάει να μπει η γιαγιά με μια πληγή στο πόδι να, «Κλείσαμε» λέει η ΙΚΑτζού-γιατρός, φεύγει η γιαγιά, μπαίνει ο φίλος μου, «Κλείσαμε» του λέει αυτή, «Μά ένα φάρμακο να μου γράψεις» λέει αυτός, «Σιγά μη κάνω υπερωρίες» ξαναλέει αυτή, «Άντε γ…..» λέει αυτός. Να πω την αλήθεια, το χρειαζόταν για προληπτικούς λόγους.

♥ Διότι το άκουσα κι αυτό στο μπαρ. Ιδού ο διάλογος:
-Που πας ρε, κάτσε λίγο.
-Άσε ρε πρέπει να φύγω. Πάω να κάνω σεξ με τη γυναίκα μου.
-Καλά ρε εντάξει, πως κάνεις έτσι. Της κάνεις αύριο.
-Αύριο θα βγω με τη Σούλα ρε και θα αργήσω να γυρίσω.

♥ Α ρε Χρυσοχοϊδη. Σχολή έκανες.

Δεν είναι ντροπή;

Αυτοί που καλύπτονται από ασυλία βουλευτική να ζητάνε την κατάργηση της πανεπιστημιακής;

Για τον υπουργό προστασίας της κυβέρνησης

Παρακολουθώντας χθες τις δηλώσεις του κ. Χρυσοχοϊδη στην εκπομπή του κ. Πρετεντέρη ένιωθες ένα ρίγος για την ευκολία και την ταχύτητα με την οποία είναι δυνατόν ένας πολιτικός να διολισθήσει στην αλαζονία.

Με ένα τρέμουλο στη φωνή που δικαιολογεί η υπερβολική έκκριση αδρεναλίνης μετά από σκληρή «μάχη» ακούγαμε τον  υπουργό «προστασίας του πολίτη» να δηλώνει ευθαρσώς πως δεν θα διστάσει να προχωρήσει ακόμα και σε χιλιάδες προσαγωγές “υπόπτων διαδηλωτών”  (και περιπατητών;) αν χρειαστεί.

Δεν θα ξαφνιαστούμε καθόλου αν μελλοντικά, παραμονές «επικίνδυνων» κινητοποιήσεων δούμε αστυνομικές δυνάμεις να συλλαμβάνουν τους ύποπτους και «σεσημασμένους» πλέον υποψήφιους ταραχοποιούς μόλις βγαίνουν από την πόρτα του σπιτιού τους. Οι αρχές έχουν πλέον στα χέρια τους μια μεγάλη βάση δεδομένων που περιλαμβάνει τις διευθύνσεις κατοικίας (και πόσα άλλα;) των υποψήφιων «ταραχοποιών». Ίσως να εφαρμόσουν και το «δημοκρατικό μέτρο» της απαγόρευσης κυκλοφορίας και του «κατ’ οίκον περιορισμού» τις επικίνδυνες μέρες.

Ο πιο μεγάλος κίνδυνος κ. Χρυσοχοϊδη είναι το να «πειστούν» οι πολίτες μιας «δημοκρατίας» ότι έχουν ανάγκη έναν προστάτη υπουργό.

Πιο ανησυχητικό από την βιτρίνα που σπάει από μια πέτρα κ. Παπανδρέου είναι μια άθραυστη ιδεολογική βιτρίνα.

New score table from EL.AS

Ανακοινώθηκαν από την ΕΛΑΣ οι  πίνακες σκοραρίσματος του νέου μηχανοκίνητου αστυνομικού παιχνιδιού.

Απλή πρόσκρουση αστυνομικού με μηχανή σε ανθρώπινο στόχο = 1 πόντος ανα διαδηλωτή. Extra bonus = 5 πόντοι για περισσότερους από 3 διαδηλωτές με την μία.

Ανατροπή διαδηλωτή άνευ τραυματισμού = 5 πόντοι ανά διαδηλωτή

Ανατροπή διαδηλωτή μετά τραυματισμού = 7 πόντοι ανά διαδηλωτή. Εxtra bonus= 1 πυροσβεστήρας.

Ανατροπή διαδηλωτή μετά θανάσιμου τραυματισμού = 7 πόντοι + αφαίρεση διπλώματος οδήγησης

Strike (πρόσκορουση και ανατροπή δέκα διαδηλωτών με τη μία ανεξαρτήτως αποτελέσματος) = 100 πόντοι. Εxtra bonus = 1 περιπολικό.

μπουμπουνητά

Σήμερα ένας μαθητής μου της Γ λυκείου –γιος φίλου- με ρώτησε :

«Κύριε Βασίλη να ρωτήσω κάτι;»

«Βέβαια» απάντησα και…μου επιτέθηκε

«Ο τελευταίος που πήρε Νόμπελ ήταν ο Νεύτωνας;»

Συγκρατήθηκα και του απάντησα πως την εποχή του συχωρεμένου του Νεύτωνα δεν δίνονταν Νόμπελ.

Προφανώς θεώρησε την πρώτη ερώτησή του φυσιολογική και προχώρησε στην δεύτερη οπότε ακολούθησε ο εξής διάλογος.

«Και δηλαδή αυτό το Νόμπελ είναι πολύ σημαντικό ε;»

«Πολύ»

«Δηλαδή μπορείς να βρεις δουλειά παντού με αυτό το χαρτί»

«Τι εννοείς»

«Να γίνεις καθηγητής, να διοριστείς και τέτοια»

Με το καροτσάκι στο κρατητήριο.

Tην Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στις 11 το πρωί στην Κυψέλη και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Κεφαλληνίας και Επτανήσου, η κ. Περόγλου έβγαινε από σουπερμάρκετ μεταφέροντας το καρότσι με το παιδί της και τσάντες με τα ψώνια της. Στην προσπάθειά της να περάσει τον δρόμο κανένα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα δε σταμάτησε. Κάποιες γυναίκες που έβλεπαν το περιστατικό φώναξαν τη λέξη «ζώα» προς τους διερχόμενους οδηγούς.

Τότε από ένα από τα αυτοκίνητα βγήκαν δύο άνδρες οι οποίοι ζήτησαν το λόγο από τη γυναίκα με το καρότσι. Όταν εκείνη τους είπε ότι δεν φώναξε η ίδια κατάλαβαν ότι δεν είναι ελληνίδα και της είπαν: «Είσαι Ρουμάνα; Αυτά να πας να τα κάνεις στη χώρα σου». Η 35χρονη, που θεώρησε ότι μιλούσε με απλούς περαστικούς, τους είπε «δεν είναι Ρουμάνα, αν και θα μπορούσα να είμαι. Είμαι Αρμένισσα και αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα».

Οι δύο άνδρες έδειξαν ταυτότητες λέγοντας πως είναι αστυνομικοί της ζήτησαν τα χαρτιά της και όταν εκείνη τους είπε ότι δεν τα έχει μαζί της της είπαν ότι συλλαμβάνεται.

«Με ποδοπάτησαν και με χτύπησαν όταν προσπάθησα να δω πού είναι το καροτσάκι με το παιδί μου, μου γύρισαν τα χέρια στην πλάτη και τα έδεσαν με χειροπέδες, ενώ κάλεσαν και περιπολικό αυτοκίνητο, το οποίο και ήλθε μισή ώρα μετά και με μετέφερε τόσο εμένα δεμένη πισθάγκωνα όσο και το παιδί μου στο Αστυνομικό Τμήμα της οδού Θήρας», δήλωσε η ίδια.

Η γυναίκα και το παιδί της αφέθηκαν ελεύθεροι τελικά στις 3.30 το απόγευμα με την προτροπή να ξεχάσει ό,τι συνέβη και της ελέχθη ότι ήταν αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής». Όπως έγινε αργότερα γνωστό οι δύο αστυνομικοί υπηρετούν στο τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα, ενώ με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοϊδη τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

Η μετανάστρια αρμενικής καταγωγής , Σουζάνα Περόγλου, μίλησε στο tvxs για την περιπέτεια που έζησε κατά τη σύλληψή και την κακοποίησή της, μαζί με το παιδί της στην Κυψέλη. Τόνισει πως δεν της λέει τίποτα το γεγονός της απομάκρυνσης των δύο αστυνομικών από το Σώμα και πως τόσο η ίδια όσο και το παιδί της βρίσκονται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Αναδημοσίευση από το tvxs

Η κοκκινοσκουφίτσα και οι τρεις παραμυθοφύλακες.

Μετά τα δραματικά γεγονότα η Κοκκινοσκουφίτσα αποφάσισε να προσλάβει τρεις παραμυθοφύλακες για λόγους προστασίας. Στην αρχή ήταν καλά. Περπατούσε άφοβα στο δάσος και ένιωθε ελεύθερη. Προφανώς είχε μπερδευτεί, γιατί άλλο είναι να είσαι ελεύθερος και άλλο να νιώθεις ελεύθερος. Δε πέρασε πολύς καιρός και κατάλαβε πως ελευθερία δεν σημαίνει να περπατάς άφοβα στο δάσος.

Αυτό το μονοπάτι είναι επικίνδυνο. Καλύτερα να το αποφύγουμε. Έλεγε ο ένας φρουρός. Αυτό το μονοπάτι δεν είναι ασφαλές. Απαγορεύεται. “Συνιστούσε” ο δεύτερος. Αυτό το μονοπάτι είναι ύποπτο. Τόνιζε ο τρίτος. Και η Κοκκινοσκουφίτσα υπάκουε. Στην αρχή με ευγνωμοσύνη, στη συνέχεια με επιφύλαξη και στο τέλος με φόβο που ολοένα μεγάλωνε καθώς πρόσεξε πως οι παραμυθοφύλακες, ενώ στην αρχή την συνόδευαν από απόσταση, σιγά – σιγά όλο και πλησίαζαν, πλησίαζαν, μέχρι που έφτασαν να την κρατάνε από το χέρι, μετά από τους ώμους, τον λαιμό, στο τέλος της έπιασαν τον κώλο και ένα βράδυ που τόλμησε να βγει βόλτα μόνη στο «απαγορευμένο» ξέφωτο την βίασαν εν βρασμώ ψυχής όπως “αποδείχτηκε” στο δικαστήριο.

Μετά τα δραματικά γεγονότα η Κοκκινοσκουφίτσα αποφάσισε να προσλάβει φρουρούς για να παρακολουθούν τους παραμυθοφύλακες. Στην αρχή ήταν άσχημα αλλά στο τέλος η Κοκκινοσκουφίτσα έμαθε να φοβάται την ελευθερία της …

“Ιππικό” εναντίον πολιτών

«Από τον 5ο όροφο της Σπ. Τρικούπη και Δεληγιάννη, ακούμε κόσμο να περπατάει από κάτω και βγαίνουμε 3 άτομα στο μπαλκόνι. Βλέπουμε περίπου 100 νεαρά άτομα να περπατούν ειρηνικά, χωρίς να προχωρούν σε καμία βίαιη κίνηση, χωρίς μαντίλια, χωρίς τσάντες. Απλά επειδή υπήρχε διακοπή κυκλοφορίας περπατούσαν στο δρόμο. Δεν ήταν συγκροτημένοι, απλώς προχωρούσαν με φορά από την πλατεία Εξαρχείων προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Ξαφνικά, ακούγονται σειρήνες και εμφανίζονται από τη Σπ. Τρικούπη και Αλεξάνδρας περίπου 40 μηχανάκια της Ομάδας ΔΕΛΤΑ με μεγάλη ταχύτητα και ορμούν πάνω στον κόσμο. Ο κόσμος διαλύεται και αρχίζει να τρέχει πανικοβλημένος προς τη Δεληγιάννη, την Πατησίων και την πλατεία. Ορισμένους από αυτούς, τους προσπερνούν οι μηχανές και τους κλείνουν.

Ακολουθεί χαμός. Οι άνδρες της Ομάδας ΔΕΛΤΑ βαράνε στο ψαχνό. Τους χτυπούσαν άσχημα. Με κλομπ, στο κεφάλι παντού. Παράλληλα, ορισμένοι που βρίσκονταν πάνω σε μηχανές, χτυπούσαν τον κόσμο εν κινήσει.

Ο κόσμος άκουσε τη φασαρία, βγήκε στα μπαλκόνια και άρχισε να φωνάζει. Τους έλεγε: σας έχουμε σε βίντεο, σας κρατάμε… Κάποιοι κάτοικοι προσπάθησαν να βοηθήσουν τα παιδιά, ανοίγοντας τις πόρτες των πολυκατοικιών για να μπουν μέσα. Κάπως έτσι ηρέμησαν λίγο.

Στη συνέχεια, αυτούς που έπιασαν τους έβαλαν σε δύο πιλοτές. Μετά από λίγη ώρα, κατέφτασαν στο σημείο και 2-3 διμοιρίες των ΜΑΤ. Αφού τους χτυπούσαν για 2-3 λεπτά, τους ακινητοποίησαν και τους φόρεσαν χειροπέδες. Έναν από αυτούς τον έσερναν κατάχαμα από τη μία πιλοτή στην άλλη. Το θέαμα ήταν αηδιαστικό.

Κατά τη διάρκεια της σύλληψης, κανένας αστυνομικός δεν έβγαλε το κράνος, προφανώς για να μην αναγνωριστούν τα πρόσωπά τους.

Πλέον, άρχισε να μαζεύεται κόσμος στο δρόμο και άρχισε να φωνάζει να αφεθούν ελεύθεροι.

Οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν κλείσει τις εισόδους των πολυκατοικιών και επί μισή ώρα ο κόσμος δεν είχε πρόσβαση στο σπίτι του. Οι συγκεντρωμένοι φώναζαν στα παιδιά να κάνουν κουράγιο και στους αστυνομικούς να σταματήσουν να τους χτυπούν.

Στο τέλος, όταν ήρθε ένα βανάκι και πήρε τους συλληφθέντες, οι οποίοι ήταν σε κακή κατάσταση… -ένα παιδάκι μάλιστα είχε χτυπήσει πολύ γιατί τρέχοντας για να ξεφύγει, έπεσε πάνω σε μια κολόνα, και μετά κάτω, ενώ οι αστυνομικοί των βαρούσαν- οι αστυνομικοί είχαν κάτι μπουκάλια που έπαιρναν από κάτι σακούλες… φαινόταν πάρα πολύ ύποπτο και ο κόσμος άρχισε να τους φωνάζει. Προφανώς ήταν μια προσπάθεια να τους ενοχοποιήσουν. Αυτό το συμπέρασμα βγάλαμε οι περισσότεροι, αλλά δεν μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα».

Η περιγραφή ανήκει σε αυτόπτη μάρτυρα της προχθεσινής σύλληψης των 6 νεαρών στα Εξάρχεια, οι οποίοι οδηγήθηκαν σήμερα, Τετάρτη στο Εισαγγελέα. Ο Στάθης Δρογώσης έχει κληθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης των νεαρών.

Πηγή tvxs

Η μοιρασιά

Η αγγελία μιλούσε για ένα δυάρι διαμπερές φωτεινό με θέση πάρκιν και αποθήκη. «Ας το δούμε κι αυτό» είπα και βρέθηκα μπροστά στην είσοδο ενός φρεσκοβαμμένου χαμηλοτάβανου προσφυγικού. Η πόρτα ήταν τόσο μικρή που έπρεπε να σκύψω για να μπω. Όσο για τα παράθυρα, φώτιζαν περίφημα από τον λαιμό και κάτω. «Η θέση πάρκιν;» ρώτησα τον ιδιοκτήτη.

«Στο πεζοδρόμιο. Δεν είδες την κίτρινη γραμμή;»

Πράγματι στο πεζοδρόμιο με κίτρινο χρώμα υπήρχε σχεδιασμένο ένα ορθογώνιο. Χωρούσε ένα μικρό αυτοκίνητο.

«Και πόσα θέλεις για αυτό;»

«Τρία κατοστάρικα»

«300 ευρώ. Πολλά δεν είναι;»

«Για έναν ίσως. Για δύο άτομα είναι λίγα. Εγώ το έχω για δύο φοιτητές ή μετανάστες»

Πήγα να του πω οτι προφανώς  εννοούσε δύο πολύ κοντούς φοιτητές ή νάνους  μετανάστες αλλά τελικά τον ρώτησα.

«Και τι το χρειάζονται το πάρκιν δύο φτωχοί φοιτητές ή μετανάστες;»

«Αν δεν έχουν αυτοκίνητο μπορούν το καλοκαίρι να βγάζουν ένα τραπεζάκι με καρέκλες και να παίρνουν τον αέρα τους.»

«Η φτώχεια θέλει καλοπέραση ε;» προσπάθησα να τον ειρωνευτώ.  Τελικά η κουβέντα κατάληξε στην πολιτική.

«Δεν έχει σημασία φίλε πως μοιράζεις τον πλούτο αλλά πως μοιράζεις την φτώχεια. Διότι αν όλοι οι φτωχοί είναι το ίδιο φτωχοί θα θελήσουν να γίνουν πλουσιότεροι. Ενώ αν την φτώχεια την μοιράσεις άνισα, οι φτωχοί θα φοβούνται  μη γίνουν φτωχότεροι. Με συγχωρείς τώρα αλλά ήρθε το επόμενο ραντεβού» είπε καθώς από την τρύπα της εισόδου πρόβαλαν τρία φοβισμένα πρόσωπα.