Χασάν

Στο βενζινάδικο της γειτονιάς μου δουλεύει ο Χασάν. Όποτε βάζω βενζίνα επιθεωρεί το σαραβαλάκι μου και κάνει παρατηρήσεις. «Πάλι δεν έχουν αέρα τα λάστιχα». «Άνοιξε να δούμε τα λάδια». «Για να ρίξουμε μια ματιά στα υγρά του». «Δεν το προσέχεις το αυτοκίνητό σου. Γιατί; Επειδή γέρασε; Πρέπει να προσέχουμε τα πράματά μας».

Ο Χασάν δεν έχει πολλά πράματα. Ένα κρεβάτι μια τηλεόραση ένα ποδήλατο μια λεκάνη να πλένει τα λιγοστά ρούχα του κι ένα ηλεκτρικό σίδερο, είναι η περιουσία του. «Μου φτάνουν αυτά. Εσένα σου περισσεύουν και δεν προσέχεις;»

Χθες, πριν πάω να βάλω βενζίνη φρόντισα να είναι το αυτοκίνητο «τζι-τζι». Καθαρό, λάδια, υγρά, αέρας, τα πάντα. Του Χασάν του κακοφάνηκε. Κατάλαβε ότι είχα πάει σε άλλο βενζινάδικο. Με κοίταξε λυπημένος και είπε «Πιο πολύ να προσέχουμε αυτούς που μας προσέχουν».

Τι θα κάνω άμα χάσω τον Χασάν;