Να λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η τρόικα

>> Άκουσα τον δημοσιογράφο να λέει πως η οικονομία του πλανήτη κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα εξ αιτίας μας. Προσπαθούν λοιπόν ντόπιοι και ξένοι «πυροτεχνουργοί» να την εξουδετερώσουν και είναι γνωστό πως ο ασφαλέστερος τρόπος να εξουδετερώσεις μια βόμβα είναι με ελεγχόμενη έκρηξη. Το κακό όμως με τους ανθρώπους είναι πως εκρήγνυνται ένας ένας  προς τα μέσα και (το καλό) μετά όλοι μαζί προς τα έξω.

>> Κινδυνεύει να μου γίνει συνήθεια να περιμένω κάθε πρωί  ποια μαλακία σκέφτηκαν οι «ειδήμονες» (ή οιδήμονες;) για σήμερα. Τι μυστήρια χώρα είναι αυτή που ζούμε; Όταν κάνεις τον μαλάκα σε φορολογούν ενώ όταν είσαι μαλάκας σε κάνουν πρωθυπουργό ή υπουργό οικονομικών ή τέλος πάντων μέλος της «σοσιαληστρικής» κυβέρνησης.

>> Με τσαντίζει και το ΚΚΕ. Δηλαδή ρε φίλε γιατί θέλεις να σταματήσεις το φορτηγό που έρχεται κατά πάνω μας μόνος σου; Γιατί πρέπει να φοράμε όλοι κόκκινα παπούτσια; Θα μας πατήσει ρε σύντροφοι, θα μας λιώσει. Εκτός κι αν περιμένετε ακριβώς αυτό, για να γίνουν ρούχα και παπούτσια κόκκινα (από τα αίματα).

>> Που και που λέγαμε και με τον φίλο μου το Θόδωρο καμιά μαλακία στο τηλέφωνο για να περνάει η ώρα, τώρα όλο τον Μπένι ακούω να λέει κάθε μέρα καμιά μαλακία για να περνάει η τρόικα.

>> Είχα και κάτι αυγουλάκια φυλαγμένα, ήρθε η μάνα μάνα μου τα έβρασε. Τι τα έβρασες ρε μάνα; Τα χρειάζομαι, τα φυλάω για την προεκλογική περίοδο.

>> Και πως να κάνεις πολιτική με τόσους αλήτες μαζεμένους στα κανάλια; Από τη μια το ΠΑ»Σ»ΟΚ : πρώτα αναδιανομή πλούτου και μετά η αναδιανομή φτώχεις κι από την άλλη η Νέα «Δημοκρατία»: πρώτα η αναδιανομή φτώχειας και μετά η αναδιανομή πλούτου.  Και η αριστερά να αγχώνεται με την αναδιανομή των λιγοστών ψηφοφόρων της.

Ένα διάλειμμα τριάντα χρόνια μετά.

…...Μετά από τριάντα και βάλε χρόνια  δεν τους αναγνωρίζω. Η όψη τους έχει αλλάξει. Είναι φυσιολογικό; Ναι είναι φυσιολογικό. Χαιρετάμε ο ένας τον άλλο θερμά και λίγο αμήχανα, σφίγγοντας τα χέρια, «Είμαι ο… από το Γ4…» «Δεν σε θυμάμαι» – «Εμένα με θυμάσαι; Είμαι ο…».

…… Συνέχεια

Δημοσιο-γραφικοί ιδεασμοί

> Πώς να διαχωριστεί η εκκλησία από το κράτος όταν δεν υπάρχει κράτος; Αναρωτιέται ο Elie Barnavi και δεν έχει άδικο. Έτσι κι αλλιώς είναι βολικό να αγκαλιάζουμε την ορθοδοξία όταν τα βρίσκουμε δύσκολα με την ορθοπραξία. Συνέχεια

Γυναικοδρομικά ατυχήματα

Από δώδεκα τουλάχιστον ανθρώπους περιμένει να πάρει χαρά στη ζωή του ο φίλος μου ο Γιάννης. Ο ένας είναι πάντα κάποια γυναίκα και οι υπόλοιποι έντεκα οι ποδοσφαιριστές του Ατρόμητου. Συνέχεια

Δοτική του κενού λόγου

Να τες πάλι οι σφήγκες. Μύρισαν κόκκινο ζουμερό καρπουζάκι και μαζεύτηκαν. Τριγυρίζουν για μια γλυκιά τζούρα όπως οι στριφογυρίζουν οι άνθρωποι γύρω από την εξουσία. Τις διώχνεις με το καλό, τις ξαποστέλνεις με το κακό, εκεί αυτές, απτόητες, ενοχλητικές, ανόητες. Και επικίνδυνες. Αν δε πάρεις χαμπάρι τη στιγμή που σου κάθισε στο σβέρκο τη πάτησες. Η μάλλον σε τσίμπησε και μετά τη πάτησες.

Γλυκιά η εξουσία και όταν είναι και με την βούλα ακόμα πιο γλυκιά. Και η φίλη μου η Τούλα θέλει να γίνει πολιτικός με τη βούλα. Η Τούλα έχει κομμωτήριο.

«Γιατί δηλαδή; Δε κατάλαβα» μου λέει.

«Πρέπει να είμαι μαιευτήρας για να πάω για βουλευτής; Επειδή δηλαδή βαρέθηκαν τις καισαρικές τομές πρέπει να πιάσουν τις πολιτικές; Όλοι υπόσχονται τομές και έχουμε γεμίσει ουλές.»

Εδώ που τα λέμε δεν έχει και άδικο. Από τις ιατρικές ειδικότητες η μαιευτική έχει την μεγαλύτερη πέραση στη πολιτική.

«Έχεις δει κανέναν ογκολόγο να βάζει υποψήφιος; Δεν έχεις«.

Ενώ η μαιευτική όπως και να το κάνουμε σου εξασφαλίζει ένα βάθος χρόνου στο εκλογικό σώμα. Έχει αντικαταστήσει τελείως την ρητορική μαιευτική που μεταλλάχτηκε σε ρητορική κατηγορηματική, ευκτική του πλαγίου λόγου, δοτική του ψευδούς λόγου, υποτακτική και κάθε συντακτικό σχήμα που είναι εξουσίας σημαντικό.

Εγώ πάντως προτιμώ την Τούλα. Τουλάχιστον είναι ντόμπρος άνθρωπος.

«Ξέρεις πόσα κεφάλια χτενίζω εγώ μέσα έξω χρυσέ μου; Περισσότερα από όσα χτενίζουν αυτοί από μέσα. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να πείσεις μια γυναίκα να αλλάξει χρώμα στα μαλλιά της; Ε λοιπόν σε πληροφορώ ότι είναι πιο δύσκολο από το να αλλάξεις χρώμα στα μυαλά της. Μπορεί ένας βουλευτής να ομορφύνει μια γυναίκα; Εγώ μπορώ. Γιατί κύριοι να δίνει κουπόνια η εργατική εστία μόνο για βιβλία και διακοπές; Να δίνει κουπόνια και για τα κομμωτήρια. Δεν το έχουν πιάσει το νόημα. Δε ξέρουν ότι όταν ομορφαίνει ο άνθρωπος, μαλακώνει, κατάλαβες; Γι’ αυτό έχουμε καταντήσει η πολιτική να ασχημαίνει τους ανθρώπου. Τόχεις τώρα;»

Κοινόχρηστοι πόθοι.

Το τηλέφωνο τραγούδησε ενώ προσπαθούσα να ολοκληρώσω περίτεχνη άσκηση στα διάφανα νερά ερημικής παραλίας. Δεν έδωσα σημασία αλλά αυτό επαναλήφθηκε άλλες τρεις φορές συνεχόμενα. Την τελευταία αναγκάστηκα να βγώ βιαστικά βασανίζοντας τα ευαίσθητα αστικά πόδια μου στα βότσαλα. Δεν το πρόλαβα και ο άγνωστος δεν ξανακάλεσε. Η σκέψη πως το τηλεφώνημα είχε ως μόνο στόχο να με βγάλει από την θάλασσα και να με βάλει στα ρούχα μου απορρίφθηκε ως αστείος. Κάλεσα εγώ από περιέργεια και ταυτόχρονα βρίζοντας γιατί έπρεπε να χρεωθώ την κλίση.

Ήταν ο διαχειριστής της πολυκατοικίας. «Κύριε Χ, την επόμενη Κυριακή έχουμε εκλογές για την ανάδειξη νέου διαχειριστή» (Η πολυκατοικίας μας εκτός από πολυφωνική είναι και δημοκρατική) «Ναι το ξέρω είστε σε διακοπές. Πότε επιστρέφετε; » . Οφείλω να πω πως η εκλογή διαχειριστή θεωρείται από όλους μείζων ζήτημα και εκλαμβάνει μάλιστα πανηγυρικό χαρακτήρα ειδικά την ημέρα της εκλογής οπότε όλοι οι κάτοικοί της συγκεντρωνόμαστε στον κοινόχρηστο κήπο καταναλώνοντας σεβαστή ποσότητα κρέατος αλλαντικών και μπύρας.

 

Την διαχείριση της πολυκατοικίας μονοπωλούν δύο οικογένειες αλλά στο πανηγύρι των εκλογών συμμετέχουν και άλλες. Οι κυριότεροι αλλά όχι και σπουδαιότεροι υποψήφιοι είναι οι εξής.

 

Ο κύριος Ν.Δ… σημερινός διαχειριστής ιδιοκτήτης διαμερίσματος το οποίο κληρονόμησε από τον παππού του, επι των ημερών του οποίου ανακαινίστηκε η πολυκατοικία (έκανε έξωση και έστειλε στη φυλακή τους προηγούμενους εγκληματίες διαχειριστές που κυριαρχούσαν στην πολυκατοικία με δικτατορικό τρόπο, δημιουργήθηκε κοινόχρηστος κήπος δεξιώσεων , επέτρεψε να ενοικιαστούν διαμερίσματα σε κομμουνιστές, καθιερώθηκε η ανάδειξη διαχειριστή με εκλογές και καθιερώθηκε ο δημοκρατικός τσαμπουκάς) . Αν και υποσχέθηκε ότι θα μειώσει τα κοινόχρηστα στην πολύτεκνη οικογένεια του υπογείου δεν το έκανε. Προσέλαβε σεκιουριτά για την «ασφάλεια» της πολυκατοικίας. Ξέχασε να αναγομώσει τους πυροσβεστήρες και κάηκε ο μισός κήπος. Η ατάκα του είναι «Μεταρυθμίσεις».

 

Ο κύριος Π.Α… μεγαλοκληρονόμος και αυτός. Ο πατέρας του και παππούς του υπήρξαν επίσης διαχειριστές. Κάθε φορά που τον βλέπω διακρίνω στο βλέμμα του μια λυπημένη ευγένεια. Πιθανολογώ ότι η συστολή είναι αποτέλεσμα του άγχους να γίνει και αυτός διαχειριστής. Έχει σχέσεις με την προηγούμενη εταιρία κοινοχρήστων και συντήρησης η οποία είχε χρεώσει τις φούσκες για τα καζανάκια σε εκατονταπλάσια τιμή.Ο θείος του, που ήταν διαχειριστής πριν τον Ν.Δ. είχε φτιάξει το ασανσερ αλλά μετά φούσκωσαν τα μυαλά του και όποτε μας έπερνε τηλέφωνο έλεγε «Καλημέρα σας , είμαι ο Κ.Π, ο διαχειριστης» (λες και δεν το ξέραμε). Νομίζω πάντως πως ο κύριος Π.Α θα πάθει ΣΟΚ και σε αυτές τις εκλογές. Κάνει πολύ παρέα με το σόι του κυρίου Σ.Υ για να μαζέψει μερικούς ψήφους παραπάνω. Η ατάκα του είναι «Νέα Αλλαγή» αλλά εμείς δεν έχουμε προλάβει να χωνέψουμε ακόμα την παλιά.

 

Η κυρία Κ.Κ… Μια ασχημούλα αλλά συμπαθής κυρία Υποστηρίζει ότι ο κανονισμός της πολυκατοικίας πρέπει να αλλάξει και τα κοινόχρηστα να πληρώνονται αναλογικά με την φορολογική δήλωση. Δεν έχει εκλεγεί ποτέ και δεν βλέπω να εκλέγεται. Η οικογένειά της είχε συνεργαστεί με την οικογένεια του Ν.Δ για να στείλουν τον πατέρα του Π.Α στα δικαστήρια για κακοδιαχείριση και κατάχρηση. Κάνει παρέα με την κυρία Λ.Κ που έτσι και την πετύχεις στο παράθυρο θα την ακούς μέχρι να της τελειώσουν τα τσιγάρα. Διαβασμένη γυναίκα. Έκανε δώρο σε όλη την πολυκατοικία από ένα λεξικό. Η κυριά Κ.Κ δεν το έχει ανοίξει ακόμα. Η ατάκα της είναι «Ένα βήμα μπροστά ένα βήμα πίσω»

 

Ο κύριος Σ.Υ… εξάδελφος της κυρίας Κ.Κ με την οποία δε μιλιούνται από τότε που τσακώθηκαν για ένα διαμέρισμα που είχαν κληρονομήσει από κοινού. Τώρα τελευταία έχει νεύρα και βρίζει. Όταν ζούσε στο εξωτερικό, ήταν καλύτερος. Κατατρέχεται από τον φόβο μη του κάνουν έξωση. Η ατάκα του είναι κάτι με σχετικό με την μαφία των θερμοκηπίων της φτώχειας. Κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

 

Ο κύριος Λ.Α… Ιδιοκτήτης, κάτοικος εξωτερικού. Διακαής πόθος του είναι να διώξει μια οικογένεια Αλβανών ενοίκων. Δεν έχει ατάκα. Έχει πλάκα.

 

Ο κύριος Δ.Α… Καλοκάγαθος αλλά και αυστηρός. Όταν είχε διατελέσει βοηθός διαχειριστή κλείδωνε την εξώπορτα από τις δέκα το βράδυ και κατέβαζε τις ασφάλειες στα κοινόχρηστα φώτα. Έχει υποσχεθεί να αγωνιστεί ώστε η ονομασία οδός Μακεδονίας να μη χρησιμοποιηθεί για καμιά άλλη οδό της συνοικίας. Γραφικός.Η ατάκα του είναι «Η οδός Μακεδονίας είναι οικογενειακή».

 

Η αλήθεια είναι πως δεν δυσκολεύομαι πολύ αν και : Ο κύριος Ν.Δ μου είναι συμπαθής μόνο γιατί έχω έναν φίλο που έχει και αυτός δίδυμα. Ο κύριος Π.Α… έχει μουστάκι που μου θυμίζει τον πατέρα μου αλλά η φωνή του μπου θυμίζει τον πατέρα του. Με την κυρία Κ.Κ… έχω συναισθηματικούς δεσμούς από όταν πήγαινα στον βρεφονηπιακό της σταθμό. Με τον κύριο Σ.Υ… η μόνη μας σχέση είναι ο κοινός μας φίλος Φ.Κ. (αξιολογότατος). Ο κύριος Λ.Α… είπαμε ότι έχει πλάκα αλλά δεν τον ψηφίζω ούτε για πλάκα. Για τον κύριο Δ.Α… κοντός ψαλμός αλληλούια.

 

Τελικά δυσκολεύομαι πολύ. Δε βοηθάτε λίγο; (Στο μεταξύ πάω να κάνω μια βουτιά)

 

 

 

Πουλήστε τους λίγο "μούρη"

Τα «κανάλια» πουλάνε το «σήμερα»

Οι πολιτικοί εμπορεύονται το «αύριο»

Οι δικαστές «διαχειρίζονται» το «χθές»

Οι παπάδες πουλάνε το «ποτέ»

Τα γραφεία ταξιδίων πουλάνε το «αλλού»

Οι “life style” πουλάνε το «άλλο».

Κι εμείς; Τι τους πουλάμε εμείς;

Ας τους «πουλήσουμε λίγο μούρη»