Άδικο το σχολείο στη Γερμανία

Αφιερωμένο στους θαυμαστές-οπαδούς της Γερμανικής «ανάπτυξης».

Πηγή : www.dw.de

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ιδρύματος Bertelsmann οι μαθητές που προέρχονται από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα στη Γερμανία, έχουν λιγότερες ευκαιρίες να επιτύχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία

Τα παιδιά δασκάλων, πανεπιστημιακών, επιστημόνων και γιατρών έχουν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν στο μέλλον πανεπιστημιακή μόρφωση σε σχέση με τα παιδιά που προέρχονται από μη προνομιούχες οικογένειες με χαμηλό εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Το εξωσχολικό διάβασμα, το θέατρο, η μουσική αλλά και οι επισκέψεις στο μουσείο με την οικογένεια είναι παράγοντες που συμβάλλουν θετικά στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών.

Έχει παρατηρηθεί ότι στα κρατίδια της Βαυαρίας, της Βάδης-Βυρτεμβέργης, της Κάτω Σαξονίας και του Σλέσβιχ-Χολστάιν, τα παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με πανεπιστημιακό υπόβαθρο έχουν έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να τελειώσουν επιτυχώς τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε σχέση με τα παιδιά που προέρχονται από εργατικές οικογένειες. Στο Βερολίνο, Αμβούργο, την Έσση και τη Σαξονία τα μεγέθη αλλάζουν με τη σχετική αναλογία να μειώνεται στο 2,5. Αυτά είναι τα αποτελέσματα που δημοσιεύει το γερμανικό «think tank» του Ιδρύματος Bertelsmann σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης του Ντόρτμουντ.

Η ταξικότητα της γερμανικής εκπαίδευσης

Το χάσμα μεταξύ προνομιούχων και μη προνομιούχων μαθητών ανοίγει

Ο Βολφ-Ντίντριχ Βέμπλερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν στη Νορβηγία και ειδικός σε θέματα εκπαίδευσης θεωρεί πως οι διαφορές αυτές οφείλονται κυρίως στο γεγονός πως το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τις πρώτες κιόλας βαθμίδες του ταξικό και καθόλου ομοιόμορφο αφού μπορεί να μεταβάλλεται από κρατίδιο σε κρατίδιο. Οι μαθητές που προέρχονται από τα λεγόμενα «μεσαία στρώματα» των πλούσιων κρατιδίων είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με τα πρώτα σχολικά μαθήματα λόγω της αγωγής που έχουν ήδη λάβει από το σπίτι .

Τα στοιχεία της πρόσφατης έρευνας αντικατοπτρίζουν την πραγματική εκπαιδευτική εικόνα. Ενώ το 54% των μαθητών της Ρηνανίας-Βεστφαλίας έχουν επιτυχή πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 46% όταν πρόκειται για το σύνολο της Γερμανικής Ομοσπονδίας. Επίσης από τους 60.000 μαθητές που εγκαταλείπουν το λύκειο χωρίς απολυτήριο, η συντριπτική πλειοψηφία προέρχεται από σχολεία της φτωχής aνατολικής Γερμανίας. Το ποσοστό αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο στα πλούσια κρατίδια της Βαυαρίας, της Βάδης-Βυρτεμβέρης και της Κάτω Σαξονίας.

Ένταξη, ανάπτυξη δεξιοτήτων, κινητικότητα και εγκύκλια παιδεία για όλους

Σχεδιασμός κοινών εκπαιδευτικών στόχων

Σύμφωνα με τον Βέμπλερ, τα εκπαιδευτικά προγράμματα των γερμανικών κρατιδίων πρέπει να συγκλίνουν, προσφέροντας σε όλους ίσες ευκαιρίες μέσω μιας κεντρικά σχεδιασμένης εκπαιδευτικής πολιτικής.Η έρευνα καταλήγει στον σχεδιασμό τεσσάρων  κριτηρίων για τη χάραξη ενός κοινού εκπαιδευτικού συστήματος τα οποία θα έχουν ως αντικείμενο: α) την κοινωνική ένταξη μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος, β)την εκπαιδευτική κινητικότητα, γ) την ανάπτυξη δεξιοτήτων και, δ) την παροχή εγκύκλιας παιδείας.

Το πρώτο κριτήριο αφορά τη δυνατότητα που προσφέρει το σχολείο για ένταξη παιδιών με ειδικές ανάγκες. Έχει παρατηρηθεί πως τα κοινά μαθήματα συμβάλλουν αποτελεσματικότερα στην ένταξη των παιδιών αυτών τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και μετέπειτα στην κοινωνία. Η εκπαιδευτική κινητικότητα αφορά την ευκολία στην πρόσβαση στην δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση με την κατάργηση των αυστηρών κατηγοριοποιήσεων που ισχύουν στα περισσότερα γερμανικά κρατίδια. Η ανάπτυξη δεξιοτήτων ήδη από τις πρώτες τάξεις του σχολείου αφορά την καλλιέργεια εκείνων των ικανοτήτων (ανάγνωση, γραφή, κριτική σκέψη) που θα βοηθήσουν τους μαθητές να συνεχίσουν με επιτυχία την εκπαιδευτική τους πορεία. Τέλος, ένα κοινωνικά δίκαιο εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να εφοδιάζει τους μαθητές με τα γνωστικά εκείνα εργαλεία που θα τους βοηθήσουν να ανταπεξέλθουν αργότερα στις απαιτήσεις των ανώτατων σπουδών αλλά και του εργασιακού περιβάλλοντος.

Matthias von Hellfeld / Δήμητρα Κυρανούδη

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

Advertisements

μπουμπουνητά

Σήμερα ένας μαθητής μου της Γ λυκείου –γιος φίλου- με ρώτησε :

«Κύριε Βασίλη να ρωτήσω κάτι;»

«Βέβαια» απάντησα και…μου επιτέθηκε

«Ο τελευταίος που πήρε Νόμπελ ήταν ο Νεύτωνας;»

Συγκρατήθηκα και του απάντησα πως την εποχή του συχωρεμένου του Νεύτωνα δεν δίνονταν Νόμπελ.

Προφανώς θεώρησε την πρώτη ερώτησή του φυσιολογική και προχώρησε στην δεύτερη οπότε ακολούθησε ο εξής διάλογος.

«Και δηλαδή αυτό το Νόμπελ είναι πολύ σημαντικό ε;»

«Πολύ»

«Δηλαδή μπορείς να βρεις δουλειά παντού με αυτό το χαρτί»

«Τι εννοείς»

«Να γίνεις καθηγητής, να διοριστείς και τέτοια»

Καταλήψεις και δημοκρατικές διαδικασίες: Ένα βήμα εμπρός δύο βήματα πίσω

Άκουσα τον κύριο Αλαβάνο να εγκωμιάζει τις «δημοκρατικές διαδικασίες» με τις οποίες οι μαθητές αποφασίζουν στα σχολεία για τις καταλήψεις. Θα υποθέσω ότι η πληροφόρησή του είναι ελλιπής και ότι δεν εθελοτυφλεί. Συνέχεια

Το σχολείο ως «Θωρηκτό Ποτέμκιν»

«Θαυμάστε» αυτή τη προκήρυξη η οποία υποτίθεται είναι «προϊόν» μαθητών όπως δηλώνει το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στο οποίο είναι γραμμένη. Είναι προφανές πως γράφτηκε από κάποιους άλλους κακούς «μαθητές» της πολιτικής ιστορίας, στις αίθουσες του «κομματικού σχολείου» τους στα πλαίσια των «επαναστατικών εξετάσεων». Είναι πιο εύκολο «θέμα» οι καταλήψεις σχολείων και οι απεργίες των δημοσίων υπαλλήλων, από τις απεργίες και τις καταλήψεις στα εργοστάσια. Η, με άλλα λόγια ,να πως μπορεί η αριστερά να αμβλύνει ένα κίνημα. Συνέχεια

Ο Καθοδηγητής

«Σύντροφοι να καπνίζουμε λιγότερο γιατί ντουμανιάσαμε εδώ μέσα».

 Τα βλέμματα των μεγάλων ηγετών κοιτούσαν πάνω από το σύννεφο καπνού χωρίς να μπορούν να διακρίνουν τα πρόσωπα των επί της γης απεσταλμένων τους. Άκουγαν όμως με προσοχή όσα μεγαλόστομα εκφωνούσε ο καθοδηγητής. Συνέχεια

Όνειρο εκπαιδευτικής νυκτός

«Επιτέλους τα σχολεία άνοιξαν.» είπε όλο χαρά η Άννα στη μαμά της.

Οι βιβλιοθήκες είναι γεμάτες με νέες εκδόσεις και έτοιμες να δεχτούν την «επίθεση» των μαθητών. Θα αρχίσουν οι συζητήσεις και μετά οι πρόβες για τις θεατρικές παραστάσεις. Οι λογοτέχνες και οι επιστήμονες δέχονται βροχή από προσκλήσεις για τις διαλέξεις που προγραμματίζουν τα σχολεία. Οι σχολικές λέσχες ανάγνωσης συζητούν για το πρόγραμμα της χρονιάς.

Τα δύο νέα μαθήματα , Ιστορία της τέχνης και Ιστορία της επιστήμης συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των μαθητών. Στα εργαστήρια φυσικής και χημείας οι μαθητές χωρίζονται σε ομάδες των τριών μαθητών για να μοιράσουν και να ετοιμάσουν την εργαστηριακή δουλειά της χρονιάς.

Οι σύλλογοι γονέων σε συνεργασία με τον σύλλογο των καθηγητών θα αρχίσουν να οργανώνουν την εκδρομή σε άλλη μία ευρωπαϊκή πόλη. Οι ομάδες φωτογραφίας, κινηματογράφου θα καταστρώσουν το πλάνο της χρονιάς. Η συντακτική ομάδα έχει μεγάλα σχέδια για το blog της ηλεκτρονικής σχολικής εφημερίδας. Όλη η γειτονιά περιμένει τις ανοικτές εκδηλώσεις του σχολείου.

 

Το ολοήμερο σχολείο είναι γεγονός. Τα παιδιά μετά το τέλος των μαθημάτων θα γευματίζουν στην τραπεζαρία του σχολείου. Στην συνέχεια θα χωρίζονται σε ομάδες μελέτης οι οποίες θα επιβλέπονται και θα υποστηρίζονται από καθηγητές που μέχρι πέρυσι δούλευαν σε φροντιστήρια. Μετά την μελέτη θα μπορούν να ασχολούνται με όλες τις δραστηριότητες του προγράμματος «Ελεύθερη ζώνη» όπως θέατρο, video art, χορός, αθλητισμός, μουσική, κινηματογράφος, φωτογραφία, ζωγραφική, ξένες γλώσσες.

 

Επιτέλους τα σχολεία άνοιξαν και ζωντάνεψαν.

 

Πάλι ανάσκελα κοιμήθηκα.