Απάντηση στους: Αννα Διαμαντοπούλου, Ανδρέα Λοβέρδο, Γιάννη Ραγκούση

Οι παραπάνω υπογράφουν κοινό άρθρο με τίτλο «Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε πίσω, δεν έχουμε δικαίωμα να υποχωρούμε»  που δημοσιεύεται στην εφημερίδα το βήμα.

Ως απάντηση τους επιστρέφουμε τμήμα της πρώτης παραγράφου. Οι δικές μας προσθήκες σε παρενθέσεις, το κείμενο εκτός παρενθέσεων δικό τους.

«Για δεκαετίες (δύο χρόνια), μια σειρά αποφάσεων, επιλογών, κατευθύνσεων, προτεραιοτήτων και ιεραρχήσεων δεν υπήρξαν προϊόν δημοκρατικής σύνθεσης στην υπηρεσία του συλλογικού συμφέροντος. Αντίθετα, επρόκειτο για ωμή επιβολή   κορπορατισμού , (του μεγάλου κεφάλαιου) όπως εκφραζόταν μέσα από την πρακτική δυναμικών μειοψηφιών. Ομάδες πίεσης  επιδίωκαν, με το «έτσι θέλω», την εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένων τμημάτων της κοινωνίας και διαμόρφωναν, με την ανοχή ή και την εύνοια του πολιτικού συστήματος, στα μέτρα τους τη δημόσια πολιτική. Το υψηλό κόστος αυτών των αποφάσεων για το κοινωνικό σύνολο δεν το προσμετρούσε κανένας, διότι η μεγάλη πλειοψηφία παρέμενε σιωπηλή…»

Ενοχλούνται οι ¨τρεις φωτισμένοι σωτήρες» από τις κοινωνικές αντιδράσεις θεωρώντας αντιδημοκρατική κάθε μορφή κινητοποίησης (συνδικαλιστικής, μαθητικής, φοιτητικής) που είναι αντίθετη με τις πολιτικές  «επιλογές» του».

Θεωρούν αποδοχή τη σιωπή της μεγάλης πλειοψηφίας  από το σοκ που έχει υποστεί, ξεχνώντας ότι αποτελούν μέλη μιας κυβέρνησης μειοψηφίας που παραβιάζει το σύνταγμα και τους θεσμούς.

Δεν αγωνίζονται να σώσουν την χώρα αλλά το τομάρι τους.

Advertisements

Μολών λαβέ Βαγγέλη (και Γιώργο)

Άκου Βαγγέλη, άκου Γιώργο.

Δεν θα σας δώσω μία για τις εισφορές που μας ζητάτε δήθεν για αλληλεγγύη, για τους ανέργους  κλπ. Γιατί αν σας δώσω τα λεφτά που ζητάτε θα τα δώσετε οπουδήποτε αλλού εκτός από τους ανθρώπους που τα χρειάζονται. Επιπλέον θα αναγκαστώ να περικόψω έξοδα που τονώνουν την πραγματική οικονομία της γειτονιάς μου. Θα κόψω ας πούμε τα εκατό ευρώ το μήνα που δίνω στο μαγαζάκι κοντά στη δουλειά μου για τον πρωινό καφέ και την τυρόπιτα.  Αν το κάνουμε δέκα άνθρωποι αυτό, πάει το έκλεισε το μαγαζάκι ο άνθρωπος. Και όπως ξέρεις αλλά σφυρίζεις αδιάφορα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν δικαιούνται ταμείο ανεργίας. Οπότε τι θα κάνει ο άνθρωπος θα σταματήσει το φροντιστήριο του παιδιού. Και αν το κάνουν δέκα άνθρωπο αυτό, θα μείνω κι εγώ άνεργος. Κι αν μείνουμε δέκα άνεργοι στη γειτονιά, μετά θα κλείσει και ο φούρναρης, μετά ο μανάβης κ.ο.κ. και πάει η γειτονιά, χρεοκόπησε. Κατάλαβες Βαγγογιώργο; Πάει η δική μου πραγματική  οικονομία. Για αυτό στο δηλώνω με γνώση των συνεπειών του νόμου ότι δεν θα σου δώσω μία αλλά θα συνεχίζω να δίνω τα λεφτά μου στην γειτονιά μου. Και ενεργήθηκα αν με βάλεις φυλακή. Οι φυλακισμένοι δεν πληρώνουν την εφορία –και αρκετό φόρο πληρώνω, πολύ περισσότερο από εσένα και τους ομοίους σου. Και  ούτε τις τράπεζε πληρώνουν οι φυλακισμένοι Βαγγέλης. Και αν το κάνουν δέκα εκατομμύρια αυτό, πάει χρεοκόπησαν οι τράπεζες. Και αυτό σε καίει Βαγγογιώργο. Πολύ σε καίει. Το μόνο που σε καίει. Για να τελειώνουμε λοιπόν. Τα λίγα χρήματα που έμειναν στην αγορά τα θέλουμε για να κάνουμε τη δουλειά μας, να ζήσουμε και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. Δεν στα δίνουμε. Μολών Λαβέ Βαγγογιώργο

ΡΑΝΤΕΒΟΥ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ – ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ Λ.Σ. ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Συμπληρώσαμε σχεδόν δυο μήνες ευρείας πολιτικής κινητοποίησης και αγώνα για την απαλλαγή απ’ τα μνημόνια, το χρέος, το ΔΝΤ, για την ανατροπή της ανελεύθερης πολιτειακής δομής που μας αποκλείει απ’ τη συμμετοχή στις αποφάσεις καθώς και για την απαγκίστρωση απ’ το εκμεταλλευτικό οικονομικό τους σύστημα που μας κλέβει τις ζωές. Μέσα από τις μεγάλες μάχες που ήδη δώσαμε στο πλαίσιο αυτού του πολιτικοκοινωνικού κινήματος των πλατειών για άμεση δημοκρατία κι απαλλαγή από μνημόνια, τρόικα, κυβέρνηση και όλους όσους μας εκμεταλλεύονται συνειδητοποιούμε ότι ο αγώνας μας θα είναι μακρύς. Αυτό συνεπάγεται και το ότι θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από επιμονή, αποφασιστικότητα, εφευρετικότητα , ενότητα, προτάσεις δράσης και διεξόδου και πάνω απ’ όλα μαζική κι ενεργό συμμετοχή για να γίνει αποτελεσματικότερος. Είμαστε ακόμα στην αρχή και ο δρόμος δεν υπάρχει, τον φτιάχνουμε περπατώντας τον.

Σε αυτή τη φάση χρειαζόμαστε σταθμό, μια ημερομηνία ορόσημο που θα σηματοδοτεί τη συνέχιση και την κλιμάκωση της δράσης μας. Η 3η του Σεπτέμβρη 1843 αλλά και 1974 είναι μια μέρα σύμβολο, μιας και υποδηλώνει τη ματαίωση των πόθων του λαού για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Ματαίωση και ακύρωση που ήρθε χάρη στα ημίμετρα με τα οποία κάποιοι διαμεσολαβητές της οργής και των αναγκών του εξασφάλισαν αφενός το ανάπηρο σύνταγμα της συνταγματικής μοναρχίας (3-9-1843) αφετέρου τα ψίχουλα της σοσιαλδημοκρατίας (3-9-1974) και εν τέλει τη θεμελίωση της σύγχρονης ολιγαρχίας. Το μη χείρον βέλτιστον και το παίρνε ό,τι σου δίνουνε ήταν δυστυχώς η προηγούμενη κατάσταση με τη βαθιά εμπεδωμένη λογική της ανάθεσης και την τρομοκρατία ή τον αποπροσανατολισμό που επιτύγχαναν οι κυρίαρχοι. Τώρα όμως επιτέλους μιλάμε εμείς. Όλοι συμφωνούμε ότι δεν θέλουμε στο κίνημά μας αντιπροσώπους, διότι εξορισμού αλλά κι ειδικά σε αυτές τις πολιτειακές δομές και το οικονομικό σύστημα θα διαφθείρονται, θα αποκόπτονται από το λαό και θα τον προδίδουν. Θέλουμε να αποφασίζουμε εμείς για εμάς. Επιδιώκουμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Είναι λοιπόν η 3η του Σεπτέμβρη μια ημερομηνία σταθμός που μπορούμε να οικειοποιηθούμε αποδίδοντας της το πραγματικό νόημα των λαϊκών αναγκών διαχρονικά: ψωμί-παιδεία-ελευθερία, ισότητα-δικαιοσύνη-αξιοπρέπεια, ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Στις 3 Σεπτέμβρη ξεκινάμε μια μεγάλη λαϊκή διαβούλευση για να συνδιαμορφώσουμε θέσεις και αρχές άμεσης δημοκρατίας που θα μας ενώνουν όλους. Για το σκοπό αυτό καλούμε σε μια μεγάλη μαζική συγκέντρωση στο Σύνταγμα και σε όλες τις πλατείες της χώρας. Στις 3 του Σεπτέμβρη να μη μείνει κανείς στο σπίτι του. Από τις 6 μ,μ, όλη η Αθήνα στο Σύνταγμα και σε όλες τις γειτονιές της. Όλοι στους δρόμους. Το ίδιο βράδυ, μεγάλη λαϊκή συναυλία στο Σύνταγμα από καλλιτέχνες που θα προθυμοποιηθούν να συμμετάσχουν χωρίς ειδική πρόσκληση, εξέδρες και τυμπανοκρουσίες, δηλαδή όπως και όλοι και όλες μας.

Μέσα από ανοικτή, δημόσια συζήτηση και με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις οποίες θα συμμετάσχει μεγάλο κομμάτι των ανθρώπων που κατοικούν στον τόπο αυτό, θα καταλήξουμε σε θέσεις και αρχές για την άμεση δημοκρατία.
Για την προετοιμασία του προσχεδίου βασικών αρχών που θα παρουσιαστεί στις 3 Σεπτέμβρη για διαβούλευση προτείνουμε να περιληφθεί αυτό το έργο στις εργασίες της θεματικής άμεσης δημοκρατίας που είναι ανοιχτή, όπως όλες οι ομάδες και θεματικές, και συνεδριάζει στις 7 μ.μ. στη δεύτερη έξοδο του μετρό, στη θέση 33. Βασικός στόχος της ομάδας θα είναι η παρουσίαση αμεσοδημοκρατικών αρχών και θέσεων που θα ενώνουν πλατιά κομμάτια του λαού.

Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη: το σημερινό έλλειμμα δημοκρατίας δεν μπορεί να καλυφθεί χωρίς την ανατροπή της κυβέρνησης, της τρόικα και του συνόλου του πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Δεν θα αποκτήσουμε άμεση δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία αν δεν απαλλαγούμε από το χρέος, τους υπηρέτες του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των αγορών καθώς και όσους μας εκμεταλλεύονται. Για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας χρειαζόμαστε όλοι και όλες και ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς, αλλά αξίζει να τον πορευτούμε πέρα απ’ τους αδιέξοδους μονόδρομους που μας παρουσιάζουν οι κυβερνώντες, οι κατ’ επάγγελμα διαμεσολαβητές και τα παπαγαλάκια τους. Αυτοί τη δουλειά τους κι εμείς τον αγώνα μας. Ή εμείς ή αυτοί.

ΙΣΟΤΗΤΑ-ΔΙΚΑΟΣΥΝΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Με το καροτσάκι στο κρατητήριο.

Tην Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στις 11 το πρωί στην Κυψέλη και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Κεφαλληνίας και Επτανήσου, η κ. Περόγλου έβγαινε από σουπερμάρκετ μεταφέροντας το καρότσι με το παιδί της και τσάντες με τα ψώνια της. Στην προσπάθειά της να περάσει τον δρόμο κανένα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα δε σταμάτησε. Κάποιες γυναίκες που έβλεπαν το περιστατικό φώναξαν τη λέξη «ζώα» προς τους διερχόμενους οδηγούς.

Τότε από ένα από τα αυτοκίνητα βγήκαν δύο άνδρες οι οποίοι ζήτησαν το λόγο από τη γυναίκα με το καρότσι. Όταν εκείνη τους είπε ότι δεν φώναξε η ίδια κατάλαβαν ότι δεν είναι ελληνίδα και της είπαν: «Είσαι Ρουμάνα; Αυτά να πας να τα κάνεις στη χώρα σου». Η 35χρονη, που θεώρησε ότι μιλούσε με απλούς περαστικούς, τους είπε «δεν είναι Ρουμάνα, αν και θα μπορούσα να είμαι. Είμαι Αρμένισσα και αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα».

Οι δύο άνδρες έδειξαν ταυτότητες λέγοντας πως είναι αστυνομικοί της ζήτησαν τα χαρτιά της και όταν εκείνη τους είπε ότι δεν τα έχει μαζί της της είπαν ότι συλλαμβάνεται.

«Με ποδοπάτησαν και με χτύπησαν όταν προσπάθησα να δω πού είναι το καροτσάκι με το παιδί μου, μου γύρισαν τα χέρια στην πλάτη και τα έδεσαν με χειροπέδες, ενώ κάλεσαν και περιπολικό αυτοκίνητο, το οποίο και ήλθε μισή ώρα μετά και με μετέφερε τόσο εμένα δεμένη πισθάγκωνα όσο και το παιδί μου στο Αστυνομικό Τμήμα της οδού Θήρας», δήλωσε η ίδια.

Η γυναίκα και το παιδί της αφέθηκαν ελεύθεροι τελικά στις 3.30 το απόγευμα με την προτροπή να ξεχάσει ό,τι συνέβη και της ελέχθη ότι ήταν αποτέλεσμα της «κακιάς στιγμής». Όπως έγινε αργότερα γνωστό οι δύο αστυνομικοί υπηρετούν στο τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα, ενώ με απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοϊδη τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

Η μετανάστρια αρμενικής καταγωγής Νέο παράθυρο, Σουζάνα Περόγλου, μίλησε στο tvxs για την περιπέτεια που έζησε κατά τη σύλληψή και την κακοποίησή της, μαζί με το παιδί της στην Κυψέλη. Τόνισει πως δεν της λέει τίποτα το γεγονός της απομάκρυνσης των δύο αστυνομικών από το Σώμα και πως τόσο η ίδια όσο και το παιδί της βρίσκονται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Αναδημοσίευση από το tvxs

Παρατηρητήριο Ανθρωπἰνων Δικαιωμάτων κατἀ Ελλάδας

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα έκθεση στην οποία κατηγορεί την Ελλάδα για κράτηση προσφύγων, ακόμα και ανήλικων παιδιών, σε απάνθρωπες συνθήκες ενώ τους αρνείται την νόμιμη πρόσβαση στη διαδικασία αίτησης για παροχή ασύλου. Την ίδια ώρα, ο θάνατος του 25χρονου μετανάστη στη Νίκαια ύστερα από κακοποίηση από αστυνομικούς, φθάνει στα διεθνή δίκτυα.

Ο φωτογράφος Moises Saman και ο δημοσιογραφικός ερευνητής Simone Troller συνέθεσαν για το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch) το παραπάνω έργο για να δώσουν «μια μοναδική οπτική στις εμπειρίες όσων καταφθάνουν στην Ελλάδα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή», αναφέρει το δίκτυο Al Jazeera.

Την ίδια ώρα, το BBC προβάλλει την είδηση του θανάτου του νεαρού μετανάστη στη Νίκαια , ύστερα από κακοποίηση που υπέστη από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές. Στο ρεπορτάζ, ο τρόπος που αντιμετωπίζονται οι μετανάστες από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές ταυτίζεται με την Αμπού Γκράιμπ , τη διαβόητη αμερικανική φυλακή στο Ιράκ, η οποία έχει γίνει συνώνυμη των απάνθρωπων βασανισμών.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δηλώνει στο βρετανικό δίκτυο ότι ο ελληνικός λαός έχει χάσει την εμπιστοσύνη του προς την Αστυνομία και επαναλαμβάνει τη θέση ότι δεν θα ανεχθεί την αστυνομική βία. «Οι περισσότεροι Έλληνες θα καλωσορίζουν τις δηλώσεις του υπουργού. Σίγουρα αρμόζουν σε κάποιον που ανέλαβε καθήκοντα μόλις πριν από μία εβδομάδα. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι: μπορεί να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του;» αναρωτιέται ο δημοσιογράφος Malcolm Brabant.

Πηγή tvxs

Γιατί χαίρεται ο «κλώνος» και χαμογελά πατέρα;

antisemitism_european.jpg

Μέσα στη τρελή χαρά οι ρατσιστές και οι νεοφασίστες πανηγυρίζουν το κλείσιμο των γραφείων της μη κυβερνητικής οργάνωσης υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων IHF-International Helsinki Federation of Human Rights- στην Βιέννη. Περιμένουν μάλιστα όλο λαχτάρα και το κλείσιμο του ελληνικού τμήματος ΕΠΣΕ- ΕλληνικόΠαρατήρηριο Συμφωνιών του Ελσίνκι-.

Συνέχεια

Ζωνιανά: Είναι και γίγνεσθαι.

Είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό το θέαμα της εισβολής και κατοχής ενός ολόκληρου χωριού από τις αστυνομικές και λοιπές «δημοκρατικές» δυνάμεις. Θα μπορούσε κάλλιστα να στοχεύει στην αξιοποίηση της ρήσης «Συνηθίζει το μάτι; Συνηθίζει το μυαλό». Συνέχεια