Το φανάρι του Αχμέτ

Ο Αχμέτ σταμάτησε στο φανάρι της γωνίας λεωφόρου Αθηνών και Θηβών, αφού διάνυσε πέντε χιλιάδες χιλιόμετρα και μερικά μέτρα.

Με κάτι λιωμένες πλαστικές σαγιονάρες, έναν κουβά κι ένα σφουγγάρι έπιασε να καθαρίζει παρμπρίζ.

Το φανάρι που του έδωσαν ήταν πολυσύχναστο και γρήγορο αλλά ο Αχμέτ ήταν άπειρος, αργός, και το «ενοίκιο» ακριβό.

Ένα βράδυ, στην πλατεία, ο Χασάν ο πατριώτης του τον κέρασε μια πορτοκαλάδα και του είπε : «Αν δε γίνεις γρήγορος θα στο πάρουν το φανάρι».

«Χμ» έκανε σκεφτικός ο Αχμέτ.

Το άλλο βράδυ εμφανίστηκε στην πλατεία με τα σύνεργα της δουλειάς.

«Για που το βαλες με τα σύνεργα;» τον ρώτησε ο Χασάν.

«Γυμναστική » απάντησε χαμογελώντας ο Αχμέτ, ήπιε την πορτοκαλάδα του κι έφυγε.

Για έναν ολόκληρο μήνα, κάθε βράδυ, έπλενε παρκαρισμένα αυτοκίνητα και χρονομετρούσε τον εαυτό του. «Γρήγορα. Πιο γρήγορα. Θα σβήσει. Πιο γρήγορα!» μονολογούσε, κι έπλενε, έπλενε…

Ένα βράδυ, όπως ήταν σκυμμένος πάνω στο παρμπρίζ της παρκαρισμένης μερσεντές ακούει μια φωνή: «Τι το πειράζεις ρε το εργαλείο;» και τρώει πρώτα μια σφαλιάρα και μετά μια κλωτσιά. «Αχ» κάνει ο Αχμέτ και σωριάζεται ανάμεσα στα πόδια που τον χτυπούν.

«Αλλάχ, Αλλάχ» πρόλαβε να ψελλίσει ο Αχμέτ πριν σβήσει.

Advertisements

10 responses to “Το φανάρι του Αχμέτ

  1. Δεν υπάρχει φανταστική ιστορία που να μην έχει συμβεί ή που να μην συβεί στο μέλλον.
    Και δεν υπάρχουν δάκρυα που να αποτρέπουν τέτοιες ιστορίες. Ούτε λέξεις,
    ούτε σφαίρες
    ούτε πέτρες
    ….
    Άμα δεν κάψουμε την ψυχή μας αυτά θα συμβαίνουν ξανά και ξανά

    (όσο και να κλαίνε τα χλωρά χορταράκια μέσα στο καμένο δάσος)

    Μου αρέσει!

  2. Πρόκειται για μια μια φανταστική ιστορία φτιαγμένη από δύο πραγματικές ιστορίες. Ποτέ δεν θα μάθουμε όμως αν ολόκληρη η ιστορία κάπου κάποτε συνέβη ή θα συμβεί.

    Μου αρέσει!

  3. Και ξαναλέω ελπίζω να μην είναι αληθινή ιστορία.

    Κι εμένα δεν μ’αρέσει να μου το καθαρίζουν στα φανάρια αλλά όχι κι έτσι. Όχι κι έτσι !
    Φταιώ εγώ μετά που χαίρομαι όταν του καίνε την μερσεντες και την ΒΜW ; Φταίω ; Δεν φταίω. Να κάουν, να καούν όλα αυτά τα εργαλεία γιατί ποτέ ένα εργαλείο δεν είναι πιο σημαντικό από έναν άνθρωπο !

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s