αγρύπνια

Άντε τώρα να βρεις έναν άνθρωπο ν’ αγαπήσεις. Και πες ότι τον βρήκες. Στο λέει. Σ’ αγαπάει για σένα ή για τον εαυτό του; Τι εγωιστική ερώτηση θα μου πείτε. Η μήπως εγωκεντρική;

Και έχουν άραγε τόση σημασία όλα αυτά, όταν την στιγμή που σε βασανίζουν, κάπου «αλλού», σε κάποια βραχονησίδα του Αιγαίου, μερικοί λαθρομετανάστες, αγκαλιάζουν τα παιδιά μη ξεπαγιάσουν οι ψυχές τους;

Για παρ’ το λίγο αλλιώς. Έλα μπράβο. Κάνε ένα βήμα πίσω για να κάνεις δύο βήματα μπρος. Αχ αυτές οι μπροσούρες και τα συνθήματα. Συνθλίματα έγραψα μα το διόρθωσα. Μήπως δεν θα ‘πρεπε;

Είναι κι αυτός ο Μάνος που γυρεύει την αγάπη του στην εικόνα αμφίβολων άστρων για να ντυθεί στα άσπρα. «Εκατομμύρια έτη φωτός λάμπουν στα μαλλιά της»

Η επόμενη μέρα του έρωτα πρέπει να είναι λιακάδα αλλιώς η μετεωρολογική υπηρεσία πρέπει να μετοχοποιηθεί. Ίσως απαντούσε ο Ανδρέας.

Μα τι λέω; Συγχωρήστε με. Είναι που δε ξέρω να μιλάω γαλλικά. Προσπάθησα στον στρατό, αλλά δεν τα κατάφερα. Στην σκοπιά. Και μετά σου λένε οι γυναίκες «μα εμείς γεννάμε». Τι λέτε κυρίες μου; Έχετε φυλάξει σκοπιά; Έχετε νιώσει την αγρύπνια που εκπορνεύεται φιλώντας φυλώντας το τίποτα;

Κάποιο δειλινό μου τραγούδησες φάλτσα και γω σ’ ερωτεύτηκα. Σαν ουσία υγροσκοπική. Δεν γράφονται έτσι τα ποιήματα Βασίλη. Τα ποιήματα αρχίζουν μ’ ένα ανείπωτο γιαχαμπίμπι.

Λοιπόν ξέρετε κάτι; Αυτοί που λένε πως πρέπει να αποδεχθείς τα προβλήματα για να τα λύσεις δεν είναι ηλίθιοι. Είναι πονηροί. Γιατί έχουν αποφασίσει ποιοι είναι οι «άγνωστοι» και τους έχουν επιβάλλει χρησιμοποιώντας τετριμμένα σύμβολα, για να ενοχοποιήσουν τις φυσικές λύσεις ως επινοήματα.

Η ζωή, λέει, είναι μικρή. Ψέματα. Όποιος την μέτρησε έχει πεθάνει κι όποιος την μετράει νομίζει πως είναι ζωντανός.

Advertisements

28 responses to “αγρύπνια

  1. @Foteini

    Γειά σου Φωτεινή. Καλώς ήλθες και χρόνια πολλά.
    Λοιπόν τα πράγματα είναι απλά και έχουν ως εξής. Διαβάζεις και αν θέλεις σχολιάζεις με αφορμή το κείμενο και μερικές φορές χωρίς κάποια ιδιαίτερη αφορμή.

    Μου αρέσει!

  2. @taradela

    και όσο μαθαίνεις ζεις.

    @betty

    Ζυγίζονται αλλά τις περισσότερες φορές με δύο μέτρα και δύο σταθμά.

    @markosthegnostic

    Κάθε σύγκριση δεν είναι υποτυπώδης μέτρηση;

    @alkyoni

    Δεν μπαίνει πουθενά αλλά το παιχνίδι σου με το κόμμα μου άρεσε. Θα ήθελα να το είχα σκεφτεί και να είχα γράψει την πρόταση σε όλες τις δυνατές συντακτικές εκδοχές.

    Μου αρέσει!

  3. padr πολύ θα θελα να ξέρω που μπαίνει κάποιο κόμα στην πρότασή σου
    «Άντε τώρα να βρεις ,έναν άνθρωπο να σε αγαπήσει…»
    Άντε ,τώρα να βρεις έναν άνθρωπο να σε αγαπήσει…
    Άντε τώρα, να βρεις έναν άνθρωπο να σε αγαπήσει…
    είδες πώς αλλάζει το νόημα;
    αλήθεια που;

    Μου αρέσει!

  4. συμφωνώ δεν μετριέται… οι χρόνοι της είναι άλλου τύπου σαν τους χρόνους των πρώτων στιγμών της αρχικής κβαντικής έκρηξης

    Μου αρέσει!

  5. @ionios
    Κάθε γυναίκα σε κάνει σοφότερο

    @ taradela
    Είναι μεγάλη τέχνη να «εκματαλευτείς» τον άλλον για να γίνετεαι συ και αυτός καλύτεροι.

    @betty
    Μπορεί να μη συγκρίνονται ανόμοια πράγματα, όμως ζυγίζονται.

    @Mrs Smith
    Δεν είναι κακό πράγμα ο εγωισμός. Ο εγωκεντρισμός είναι.

    @syn-nonoula
    Το θέμα είναι να μαθουμε. Όταν μάθουμε δεν ξεχνάμε. Το θέμα είναι ποιος θα μας μάθει να το κάνουμε.

    @ alkyoni
    Άντε τώρα να βρεις έναν άνθρωπο να σε αγαπήσει…

    @orelia
    Η μέτρηση στηρίζεται στην σύγκριση με επινοήματα άρα είναι επινόημα.

    @weirdo
    χαμογελάμε 🙂

    @manitaritoubounou

    Όταν την μετράς, την συγκρίνεις. Κάθε ανισότητα έχει άπειρες λύσεις.

    @Aqua
    Αγαπάμε γιατί νιώθουμε όμορφα.

    @ iliaxtida
    Κι όμως σχολίασες 

    @ paperflowers
    «Το μέγεθος της ζωής είναι μετρήσιμο. Σε μοίρες…»
    Το κρατάω αυτό

    @ justelene
    Μερικές φορές οι σκέψεις είναι ανελέητες

    @ breath collector
    Καλώς σε βρήκα. Μια η αγάπη είναι εγωιστική. Ευτυχώς.

    @ionios
    Όχι. Περιμένω να μου φερεις να ακούσω 

    Μου αρέσει!

  6. Η αγάπη είναι και εγωιστική ενίοτε. Δίκαιο.
    Η σκοπιά είναι η πεμπτουσία της δωρεάν εκπόρνευσης. Ακριβώς.
    Και άλλες μεγάλες αλήθειες που τις ένοιωσα ευχάριστα μαλακές ως παλιά παπούτσια.

    Μου αρέσει!

  7. ζητώ συγνώμη και πάλι για την καθυστέρηση απάντηση στα σχόλια αλλά είναι που δεν εχω πλέον συνδεση σπίτι. Αυτή την στγμή κλέβω λίγο χρόνο από μια επίσκεψη αλλά θα ήταν αγένεια να καταχραστώ την φιλοξενεία και αδικία να αφιερώσω βιαστικό χρόνο στα σχόλια . Θα επανέλθω αύριο από κάποιο internet cafe.
    Προς το παρόν καλό βράδυ Κυριακής. 🙂

    Μου αρέσει!

  8. Για τον εαυτό σου αγαπάς,
    μέχρι να έρθει η στιγμή ν’αποφασίσεις ν’αγαπήσεις τον άλλο…
    Αν έρθει ποτέ αυτή η στιγμή…

    Το μέγεθος της ζωής είναι μετρήσιμο. Σε μοίρες…

    Μου αρέσει!

  9. Συνκέρασμα είναι.
    Να δώσεις και να πάρεις .

    Μα και πάλι
    η προσφορά μπορει να γίνεται ναι
    για να εισπράξεις και πάλι εσύ τελικά.

    Δεν ξέρω !
    Εξαρταται καθενας για ποιό λόγο αγαπα.
    Από έλλειψη
    ή από πληρότητα

    Μου αρέσει!

  10. Το τέλος του κειμένου (σου) είναι όλα τα λεφτα…

    «…Η ζωή, λέει, είναι μικρή. Ψέματα. Όποιος την μέτρησε έχει πεθάνει κι όποιος την μετράει νομίζει πως είναι ζωντανός…»

    Η ζωή είναι πολύ Μεγάλη κοπέλια…

    Μου αρέσει!

  11. Το διάβασα 4-5 φορές..
    Δεν βρήκα τίποτα έξυπνο να πω..
    Η αγάπη δεν έχει λογική, το μόνο που ξέρω..

    Εύχομαι οι επόμενες ημέρες να είναι καλύτερες..
    Χαμογελάστε λίγο..
    ..:)

    Μου αρέσει!

  12. θαμου επιτρεψεις.. παρα την ελκυστικη εισαγωγη σου, θα σταθω στις δυο τελευταιες παραγραφους.. κι απο αυτες, στις 7 τελευταιες λεξεις τονιζοντας το «νομιζει».. θεωρει, ας πουμε.. στη φυσικη οι λεξεις κυριολεκτουν, ετσι δενειναι; κι η μετρηση, επινοηση ειναι.. για να μας βολεψει σε κατι..
    καληνυχτα

    Μου αρέσει!

  13. @Mrs Smith, το περίμενα ότι συμφωνούμε ίσως και γιατί είμαστε μαμάδες, ίσως κι από αυτά που γράφεις. Δεν περίμενα ότι θα σκεφτούμε ακριβώς το ίδιο. το πώς και το γιατί 🙂 !

    Μου αρέσει!

  14. Όχι ότι έχω απάντηση και εγώ…μερικές σκέψεις μόνο.

    Υπάρχουν τόσες αγάπες, όσοι και άνθρωποι, όσοι κι΄οι τρόποι να αγαπάς.
    Θα συμφωνήσω εδώ, απόλυτα με την betty , από την αρχή μέχρι το τέλος 🙂

    Ο καθένας μας λοιπόν, θέλει την αγάπη, έτσι όπως την έχει πλάσει στο μυαλό του. Να του δίνεται έτσι, να την βιώνει έτσι, να την επιστρέφει έτσι.

    Το ερώτημα είναι στο γιατί και το πως ή μάλλον (απόρροια προηγούμενου ποστ σου) στο πως και το γιατί.

    Υ.Γ. έχω την υποψία ότι ναι , η αγάπη μπορεί να είναι εγωϊστικό συναίσθημα…αλλά προσπαθώ να ξορκίζω τους δαίμονες.

    Μου αρέσει!

  15. Κατά τη γνώμη μου, εκείνος που έγραψε το παραπάνω κείμενο ήταν κάπως στενοχωρημένος, ίσως και απογοητευμένος από κάποια κατάσταση. Προσπαθεί να βάλει όλες τις δυστυχίες του κόσμου σε ένα ζυγό και να σταθμίσει καταστάσεις που δεν ζυγίζονται.

    Σχετικά μ’εκείνες που γεννάνε, ως μία από αυτές, μπορώ να πω ότι η ώρα της γέννας είναι η λιγότερο οδυνηρή σωματικά και ψυχικά για μια μητέρα. Γιατί πώς είναι δυνατό, εκείνος που έγραψε το κείμενο, να μη γνωρίζει ότι την ώρα που εκείνος φύλαγε σκοπιά, ίσως η μητέρα του να αγρυπνούσε κι εκείνη παρούσα…΄Οταν γεννάς, πονάς για κάθε άνθρωπο που υποφέρει σε όλο τον κόσμο, γιατί στο βλέμμα του αναγνωρίζεις το βλέμμα του παιδιού σου κι αυτό κρύβει μισή χαρά και διπλό πόνο.

    Μου αρέσει!

  16. Πολλά θέματα έβαλες πάλι σε λίγες γραμμές.
    «Σ’ αγαπάει για σένα ή για τον εαυτό του;» Αλήθεια μπορείς να τα ξεχωρίσεις αυτά;
    Ας υποθέσουμε οτι είσαι με κάποια ,η οποία ενδιαφέρεται μόνο να περνάει καλά αυτή, δεν δίνει σημασία στα δικά σου θέλω, δεν εξελίσσεται, δεν είναι χαρούμενος άνθρωπος και γενικά αντί να σε ανεβάζει σε ρίχνει συνέχεια. Είναι ποτέ δυνατόν να σου αρέσει ο εαυτός σου όπως αντανακλάται μέσα από μια τέτοια σχέση; και αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου πως θα αγαπήσεις τον άλλον;

    Θα αγαπήσω αυτόν που με κάνει να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Είναι αυτό εγωιστικό; Ενας άνθρωπος είναι αυτά που λέει , αυτά που δεν λέει και αυτά που προσφέρει (και δεν εννοώ υλικά αγαθά). Δεν διαχωρίζονται αυτά.

    Όσο για τη σύγκριση της σκοπιάς με τη γέννηση ενός παιδιού θα αφήσω να σου απαντήση κάποια μαμά, αφού εγώ δεν έχω την εμπειρία. Φαντάζομαι όμως οτι η στιγμή της γέννησης ενός παιδιού δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα στον κόσμο.

    Καλημέρα και σορυ για την φλυαρία 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Γνώρισα μια γυναίκα πέρυσι με όνομα εύη. Ηταν ψυχολόγος με 2 μεταπτυχιακά… Πραγματικά την ερωτεύτηκα από το δευτερόλεπτο και κράτησε 3.5 μήνες η όλη κατάσταση. Όποτε της έλεγα ότι το νιώθω πολυ που τα «έχουμε» (χαχαχα…) με ρωτούσε αν την αγαπάω γιαυτην ή για τον εαυτό μου… Τότε της έλεγα ότι είμαι ερωτευμένος μαζί της και δεν υπάρχει τίποτα που να θέλω απο αυτήν… Με κοιτούσε απορημένη κ συνεχίζαμε. Και με ξαναρωτούσε αν τύχαινε κάτι ανάλογο και πάλι τα ίδια… Επειδή μου έπρηξε στο τέλος το κεφάλι κατάλαβα ότι είχε δίκιο.Δεν ήμουν ερωτευμένος μαζί της! αλλά με την κατάσταση! Και την χώρισα… Το ερώτημα είναι υπαρκτό στους κύκλους της ψυχολογίας… Αγαπάμε τον άλλον ή αγαπάμε αυτό που μας προσφέρει? Εγώ είμαι απο εκείνους που πιστεύουν και μάχονται για το πρώτο…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s