Οι «Μικροί ήλιοι» της made in China δημοκρατίας (και όχι μόνο)

Ο Weijun Chen αποφάσισε να κινηματογραφήσει μια τάξη οκτάχρονων μαθητών σε ένα δημοτικό σχολείο της πόλης του Wuhan, στο οποίο μαζί με τον δάσκαλο σχεδίασαν ένα πείραμα «δημοκρατίας».

Η θέση του «επιτηρητή» όταν ο δάσκαλος έβγαινε από την τάξη δεν θα ήταν πια «δώρο» του δάσκαλου προς κάποιον μαθητή ή μαθήτρια αλλά αποτέλεσμα μιας δημοκρατικής εκλογικής αναμέτρησης.

Στην μάχη ρίχτηκαν τρείς υποψήφιοι αποφασισμένοι να κερδίσουν οπωσδήποτε αυτή την μοναδική θέση εξουσίας και να χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατή στρατηγική για να ικανοποιήσουν την φιλοδοξία τους.

untitled-1.jpg

Οι «δοκιμασίες των υποψηφίων περιελάμβαναν ομιλίες, debate στα οποία θα έπρεπε να αποκαλύψουν τα μειονεκτήματα των αντιπάλων τους αλλά και τραγούδι.

Στον εκλογικό αγώνα ο ρόλος των γονιών αποδείχτηκε σημαντικός. Στην ουσία έδρασαν σαν πολιτικοί σύμβουλοι.

Στην Κίνα το εθνικό σχέδιο «οικογενειακού προγραμματισμού» με σύνθημα «Ένα ζευγάρι, ένα παιδί» έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου γονείς παππούδες και γιαγιάδες επενδύουν όλες τις κρυφές και φανερές ελπίδες στους αδύναμους ώμους ενός παιδιού. (κάτι μου θυμίζει αυτό)

Κάθε «Μικρός ήλιος» ανατρέφεται και σπρώχνεται από τους γονείς του για να πετύχουν στην κοινωνία από πολύ μικρή ηλικία. Στην Κίνα εξ άλλου το 60% από όσους αποφοιτούν από την ανώτατη εκπαιδευτική βαθμίδα εργάζονται σαν κυβερνητικοί υπάλληλοι, περισσότερο με την έννοια της συμμετοχής στο μερίδιο εξουσίας.

Ο Cheng Cheng που το όνειρό του είναι να γίνει πρόεδρος της Κίνας δήλωσε πως θέλει την θέση του «επιτηρητή» γιατί «Μπορείς να διατάζεις τον κόσμο γύρω σου». Οι γονείς του τον προετοίμασαν εντατικά στο τραγούδι στην εκφώνηση λόγων και στην κατατρόπωση των αντιπάλων του.

Η Xu Xiaofei ήταν απρόθυμη στην αρχή να προβάλει τον εαυτό της αλλά η μητέρα της την βοήθησε στην εκφώνηση των λόγων της και στην βελτίωση της αυτοπεποίθησης της. Η μητέρα της Xu έχει χωρίσει με τον μπαμπά της. «Της είπα πως δεν μπορώ να την βοηθήσω πολύ. Πως δεν έχει μια κανονική οικογένεια με έναν πατέρα και μια μητέρα. Δε μπορώ να την βοηθήσω όπως βοηθούν τον Luo Lei οι γονείς του».

Ο πατέρας του Luo Lei εκμεταλλευόμενος την θέση του στην αστυνομία πήγε βόλτα όλη την τάξη με το υπερσύγχρονο τρένο και η μητέρα του φρόντισε ο Luo να μοιράσει δώρα στους μαθητές του μετά την τελική ομιλία του.

Αλλά και οι άλλοι «Μικροί ήλιοι» είχαν τα εκλογικά τους κόλπα.

Ο Cheng Cheng έβαλε κάποιους να φωνάζουν «κάτσε κάτω» πριν η Xu αρχίσει να μιλάει ώστε να μη καταφέρει να εκφωνίσει τον λόγο της όπως πρέπει. Την άλλη μέρα της είπε πως ήταν δουλειά του Luo και στη συνέχεια φρόντισε να τον γιουχάρουν. Αργότερα στο debate τον κατηγόρησε πως όταν ήταν επιτηρητής είχε γίνει δικτάτορας και χτυπούσε τους μαθητές.

Ο Luo απάντησε πως «Και οι γονείς χτυπάνε τα παιδιά τους. πιστεύετε χωρίς λόγο; Το κάνουν όταν τα παιδιά κάνουν κάποιο λάθος. Αν η μέθοδός μου είναι λάθος θα την αλλάξω».

Στο τέλος τα παιδιά με μυστική ψηφοφορία εξέλεξαν τον Luo για επιτηρητή αν και συμφώνησαν με τον Cheng πως στο παρελθόν υπήρξε σκληρός μαζί τους.

Εμένα πάντως το βλέμμα του νικητή δεν μου αρέσει.

Πηγή BBC

Advertisements

16 responses to “Οι «Μικροί ήλιοι» της made in China δημοκρατίας (και όχι μόνο)

  1. @ luminaled

    Θα έλεγα ότι «φέρνουμε» προς τους κινέζους γονιούς, σε αυτό το θέμα τουλάχιστον.

    @ xrysostomos

    Γράψε εσυ για την ενημέρωση γονέων στο σχολείο να γράψω εγω για το φροντιστήριο.
    Εμας αργεί βέβαια, είναι προς τον Δεκέμβριο. Πάντως αξίζει να πω πως μια περίοδο είχαμε βοήθεια στις ενημερώσεις από παιδο-ψυχίατρο και μπορώ να πω πως έγινε σπουδαία δουλειά. Οι γονείς στην αρχή δίσταζαν να συζητήσουν αλλά μετά ζητούσαν την διεύθυνση του ιατρείου της. Η γιατρός έλεγε πως προηγείται η βοήθεια στους γονείς.

    Μου αρέσει!

  2. πλάκα έχει:
    Η κουβέντα για μία δημοσίευση για το τί γινεται στη Κίνα, έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι έλληνες είναι αμερικανοί!!

    Χωρίς πλάκα τώρα, εγώ κάθε φορά που έχουμε στο σχολείο «συνάντηση γονέων», διαπιστώνω το πόσο μοιάζουν και επηρεάζονται τα παιδιά με τους γονείς τους. Άλλες φορές αυτό είναι καλό, άλλες τραγικό…

    Μου αρέσει!

  3. @betty
    απλα δεν μπορω να καταλαβω αν μιλας ειρωνικα η κυριολεκτικα και αν αναφερεσαι στην δημοκρατια ως πολιτικο συστημα ως εχει στην ελλαδα

    Μου αρέσει!

  4. @ luminaled

    Σωστή η παρατήρηση. Δεύτερο λάθος. Να με πάρει χαμπάρι κανένας «ευρυμαθής» παπαροκυνηγός. Ποιος είδε τον «μακμα» και δεν τον «φοβήθηκε» 🙂

    @ betty

    Αφού το διαπιστώνουμε σε καλο δρόμο είμαστε.

    Μου αρέσει!

  5. @luminaled , ακόμη και στις παρέες που διαφωνούν σε ποιά παραλία να πάνε για μπάνιο θεωρείται δίκαιο…ό,τι πει η πλειοψηφία. Εμένα δε μου αρέσει αυτό το κριτήριο.

    Μου αρέσει!

  6. @ luminaled

    Όπου ευδοκιμεί ο «αγριος κομμουνισμός» ευδοκιμεί και ο «αγριος καπιταλισμός»

    @ taradela

    Και να ήταν μόνο ο συναισθηματικός κόσμος…

    @alkyoni

    Έχει «κάτι» το βλέμμα αυτού του παιδιού. Καλημέρα.

    @Betty

    Ισως φταίει που είμαστε και εμείς «χαρισματικοί» πολίτες.

    Μου αρέσει!

  7. Δημοκρατία=η επικράτηση της πλειοψηφίας
    ηγέτης=αυτός που δίνει διαταγές
    χαρισματικός ηγέτης= ο παραμυθάς
    τα παραπάνω τα διαπιστώνω στην καθημερινότητά μου…σε δίκαιο κόσμο ζούμε…

    Μου αρέσει!

  8. Πως τα μεταμορφώσαμε έτσι τα παιδιά; Η προβολή του συναισθηματικού κόσμου των γονιών πάνω στα παιδιά, είναι το λιγότερο εγκληματική.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s