Για την δομή της ουδετερότητας

Τα φαινόμενα δείχνουν ότι η φύση ανέχεται σε κάποιες περιπτώσεις την ουδέτερη συμπεριφορά αλλά όχι και την ουδετερότητα. Αυτό που «φαίνεται» ουδέτερο, είναι πιθανό να «υποθάλπει» αντισταθμιζόμενες αντίθετες «ιδιότητες», που όταν εκδηλωθούν στην κατάλληλη κλίμακα, προκαλούν ισχυρές αλληλεπιδράσεις. Από την άλλη, δύο αντίθετες «τάσεις» ισχυρές σε μια ορισμένη κλίμακα φαινομένων, παράγουν μια ουδέτερη αλλά όχι και αδρανή συμπεριφορά σε μια άλλη.

Το 1947 ο Enrico Fermi νομπελίστας φυσικός για τον ρόλο του στην κατασκευή του πυρηνικού αντιδραστήρα, είχε διατυπώσει την άποψη πως το νετρόνιο, ένα από τα δύο συστατικά του πυρήνα των ατόμων, είναι μεν ηλεκτρικό ουδέτερο, αλλά έχει ένα θετικό ηλεκτρικό φορτίο στο κέντρο και ένα αρνητικό στην άκρη, με τέτοιο τρόπο που οι αντίθετες ηλεκτρικές τους ιδιότητες αντισταθμίζονται.

Ένα βασικό μέρος της ιδέας του Fermi επιβεβαιώθηκε πρόσφατα. Με στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τρία διαφορετικά εργαστήρια (Jefferson National Accelerator Facility, Bates Linear Accelerator, Mainz Microtron), διαπιστώθηκε ότι το νετρόνιο έχει τελικά αρνητικό φορτίο στο κέντρο και στην άκρη, ενώ το θετικό φορτίο «στριμώχνεται» ανάμεσά τους. Έτσι, κάτω από την κυριαρχία τριών πόλων, το νετρόνιο είναι, ή φαίνεται να είναι, σε ορισμένη κλίμακα φαινομένων ηλεκτρικά ουδέτερο, αλλά σε μια άλλη –υποατομική κλίμακα- «αξιοποιεί» της ιδιότητες που σχετίζονται με τα ηλεκτρικά του φορτία συμβάλλοντας στην δημιουργία της ισχυρότερης δύναμης που γνωρίζουμε σήμερα, της «ισχυρής δύναμης», που σχετίζεται με την πυρηνική ενέργεια αλλά και τα πυρηνικά όπλα.

Φοβού την «ουδετερότητα» .

Advertisements

14 responses to “Για την δομή της ουδετερότητας

  1. betty

    Ευχαριστώ, να σαι καλά 🙂 Ναμαστε καλά δηλαδή και να σκεφτόμαστε έστω και μεσημεριάτικα.
    Ενδιαφέρον αυτό το «Η φύση ποτέ δεν θα επέλεγε να καταστρατηγήσει τη νομοτέλειά της.»

    Μου αρέσει!

  2. Ελεύθερη εννοούσα ότι μπορεί να επιλέξει να πάει κόντρα στους νόμους και τις συνέπειες που ξέρει ότι θα έχει αυτή η κόντρα. Η φύση ποτέ δεν θα επέλεγε να καταστρατηγήσει τη νομοτέλειά της.
    Πράγματι, πώς μπλέξαμε έτσι μεσημεριάτικα; …όπως και να’χει διαθέτεις ένα από τα αξιολογότερα μπλογκ που έχω επισκεφθεί. Ιδιαίτερα όταν μιλάς για φυσική και άνθρωπο είναι η αδυναμία μου.

    Μου αρέσει!

  3. betty

    Μεγάλη κουβέντα η «ελεύθερη επιλογή».
    Προτιμώ το ο «άνθρωπος έχει το προτερημα της επιλογής».
    Στην θεωρία των αλγορίθμων εκτός από την «απλή επιλογή» , «Αν …. τότε…», υπάρχει και η σύνθετη «Αν …τότε…. Αλλιώς_αν…τότε… και πάει λέγοντας». Η λήψη απόφασης προυποθέτει πεπερασμένο αριθμό βημάτων.
    Έτσι η «θετική» επιλογή μας περικλείει δια του αποκλεισμού και μια αρνητική «μη επιλογή».
    [μπα σε καλό μας μεσημεριάτικα, το ρίξαμε στην ανάλυση ¨) ]

    Μου αρέσει!

  4. Πάντα μου άρεσε να κατανοώ τις ανθρώπινες σχέσεις παρατηρώντας το φυσικό περιβάλλον. Είναι, πιστεύω, μια πολύ διδακτική προσέγγιση των πραγμάτων…τουλάχιστον θεωρητικά, γιατί η πράξη είναι πάντα δύσκολη, όχι για τη φύση βέβαια, αυτή είναι πάντοτε αποφασιστική στις επιλογές της! Ο άνθρωπος έχει το «προτέρημα» της ελεύθερης επιλογής δηλ. όταν θέλει να αυτοκαταστρέφεται κιόλας.

    Μου αρέσει!

  5. Ακριβώς έτσι είναι. Είναι εντυπωσιακές οι αντιστοιχίες των φυσικών και των «ανθρώπινων» νόμων στους οποίους υπακούει το μυαλό και η ζωή υπό την ευρεία έννοια. Τόσο εντυπωσιακές μερικές φορές που μπορεί κάποιος «νόμιμα» να αναρωτηθεί αν τελικά οι φυσικοί νόμοι αντανακλούν στο μυαλό μας ή αντίστροφα.
    Το βέβαιο πάντως είναι πως η «ουδετερότητα» αποκαλύπτει την δυναμική της όταν «στριμώχνεται».

    Μου αρέσει!

  6. είδες padr που όλα είναι διαφορετικά ανάλογα με τη κλίμακα που τα εξετάζουμε; αυτό νομίζω μπορεί να μας βάλει σε γενικότερες σκέψεις. η αγάπη για τα παιδιά μας, ο έρωτας για τη σύντροφος μας, οι ανθρώπινες ιδιότητες μας της ηθικής, της συνείδησης, της αντίληψης, πώς κομματιάζονται άραγε σε «υποατομικό» επίπεδο;

    Μου αρέσει!

  7. @ alkyoni

    Τι μου θύμισες τώρα. Την φιλόλογό μου στην Β’ Γυμνασίου, Αναστασία Παπαδοπούλου, που -επί χούντας παρακαλώ- μας διάβαζε τα βιβλία του Αντώνη Σαμαράκη στην ώρα των ΝέωνΕλληνικών. Ήταν όμορφη, με ένα πληθωρικό ζεστό χαμόγελο και καθώς η φωνή της πνιγόταν μέσα στην αναπνοή της ο έρωτάς μας για αυτήν μεταμορφωνόταν σε έρωτα για τις λέξεις. Ακόμα και τώρα μετά από τριάντα τόσα χρόνια όταν μαζευόμαστε οι παλιοί συμμαθητές η φράση «Τι κάνει η Αναστασία; Ξέρει κάποιος νέα της;» Και πάντα κάποιος ξέρει.
    Να είσαι καλά που μου την θύμισες.
    Όσο για τον καθηγητή που μου λες, είναι λυπηρό. Η «μύηση» θέλει εμπνευσμένους και ευαίσθητους δασκάλους που είναι λίγοι και λιγοστεύουν.
    Ίσως αν πέρνατε την πρωτοβουλία να φτιάξετε μια λέσχη ανάγνωσης. Στο γυμνάσιο της μικρής μου κόρης -σε δημόσιο πάει βέβαια- έχουν φτιάξει στα πλάισια του προγράμματος Θαλής και λειτουργεί αρκετά καλά. Μη φανταστείς βέβαι τρομερή συμμετοχή, αλλά όσα παιδιά ξεκίνησαν συνεχίζουν με μεγάλη προθυμία.

    Μου αρέσει!

  8. αποσπάσματα αυτού του βιβλίου έχω μεταφέρει 1-2 φορές στο μπλογκ μου
    Νομίζω το ένα ποστ έχει τον τίτλο αστερόσκονη και τ άλλο με το φως στην ελλάδα το καλοκαίρι.
    άσχετο.. ζήτησα από τον φυσικό στο σχολείο που είναι ο γιός μου,(β γυμνασίου πέρισσυ) να τους διαβάσει σε κάποιο μάθημα λίγο απ αυτό το βιβλίο.
    Φαντάζομαι μαντεύεις την απάντηση που εισέπραξα από έναν ήδη κοντά στα 60 κουρασμένο Δ/Υ .
    Θυμήθηκα πως την ποίηση και ειδικά το Σεφέρη μ έκανε να την/τον αγαπήσω η ανάγνωση..μάλλον απαγγελία(!!!!) μιας φιλολόγου μου,όταν ργώ ήμουν Β γυμνασίου,του ποιήματος «Ελένη»..πίστεψα πως έτσι θα μείνει έστω κι ένας λιγότερο αναλφάβητος στην ποίηση της φυσικής
    Μάταιο..

    Μου αρέσει!

  9. @ alkyoni

    Υπάρχουν τόσα ενδιαφλεροντα και καλογραμμένα βιβλία που δεν είναι δύσκολο για κάποιον που θέλει να μάθει αυτή την γλώσσα.
    Μεικές φορές αξίζει να προχωράς παρακάτω ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις κάποια σημεία για να ανακαλύψεις έστω και την μία και μοναδική φράση που για σένα θα είναι η σημαντικότερη. Αλλωστε συμβαίνει να αγαπάμε την ποίηση για λίγα μόνο ποιήματα.
    Την αυτοβιογραφία του φωτός δεν την έχω διαβάσει ακόμα.
    Ένα άλλο πολύ όμορφο βιβλίο είναι η ιστορία της εξίσωσης Ε=mc2. Αξίζει να το διαβάσει κανείς μόνο και μόνο για να «ανακαλύψει» την κυρία Εμιλύ ντι Σατλέ.

    @ ritsmas και alkyoni

    Δε θέλω να περάσω μήνυμα αλλά η είδηση μου έδωσε την ευκαιρία να σκεφτώ για την ουδετερότητα και να μοιραστώ μια σκέψη.
    Και πάντα μου αρέσει να θεωρώ ότι η φύση μιλάει και για εμάς 🙂

    @ απειρώτας
    🙂

    Μου αρέσει!

  10. Κι εγω δυσκολευομαι λίγο και ανιχνευω αυτου του ειδους τη γνώση μεσω Γραμματικάκη, αλλα να υπόθεσω ότι κάποιο μηνυμα θέλεις να περάσεις ή όχι ;

    Μου αρέσει!

  11. απλά πολύ καλό!
    Φυσικά δεν κατάλαβα αν προσπαθείς έμμεσα να μιλήσεις για κάτι άλλο,χαμογέλασα όμως γιατί θυμήθηκα πόσο απέφευγα τη φυσική (μαθηματικά και τα συναφή) στο σχολείο…άλλωστε γι αυτό και φιλοσοφική και πόσο μαγικά μου φαίνονται τώρα όλα αυτά.Έχω την εντύπωση και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος,πως πρόκειται για μια γλώσσα ξένη που ποτέ δεν θα μπορέσω να μάθω να μιλάω κι αυτό με λυπεί αφάνταστα.
    Έτσι περιορίζομαι να τα πλησιάζω αυτά μέσω («εκλαϊκευμένων»;;) βιβλίων..πχ την αυτοβιογραφία του φωτός του Γραμματικάκη
    καλή σου μέρα

    Μου αρέσει!

  12. Nα πάρει ο διάολος! Πάλι η φυσική μπροστά μου; Δεν μ’αφήνει να είμαι ουδέτερος; Πρέπει πάντα να΄’μαι φορτισμένος; Κι έλεγα να βγω απ’την πρίζα!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s