Για το αναπόφευκτο

Τελικά αυτό που θεωρούμε αναπόφευκτο, είναι πράγματι αναπόφευκτο; Είναι δηλαδή ένα βήμα μιας νομοτελειακής πορείας, υποταγμένο στην αλυσίδα της αιτιότητας; Ή μήπως ο χαρακτηρισμός υποκρύπτει την ανομολόγητη ερωτική μας σχέση με το δέος απέναντι σε αυτό που αντί να ακυρώνει την δύναμή μας επικυρώνει την αδυ- ναμία μας ;

Advertisements

8 responses to “Για το αναπόφευκτο

  1. Τίποτε σε αυτή τη ζωή δεν είναι αναπόφευκτο, όλοι έχουμε τη δυνατότητα της επιλογής+ξέρουμε πολύ καλά ποια είναι τα αποτελέσματα της κάθε μας ενέργειας. Κάθε δράση έχει+μια αντίδραση (πολλές φορές+παραπάνω από μια).

    Αυτό που θα μπορούσε ίσως να θεωρηθεί αναπόφευκτο είναι το να πρέπει να μπούμε στη διαδικασία της απόφασης-επιλογής με το καλύτερο αποτέλεσμα για μας.

    Μου αρέσει!

  2. @ απειρώτας

    Κι εγω το ίδιο νομίζω πως ισχύει ειδικά μετά από μια προσωπική ή συλλογική ήττα. Οταν το «ζητούμενο» μετατρέπεται σε ευκταίο καραδοκεί το αναπόφευκτο.

    Μου αρέσει!

  3. Mάλλον είναι το τελευταίο που λες. Μια ειλικρινής παραδοχή της αδυναμίας μας που όμως δεν μας κάνει πιο ταπεινούς

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s