Ρικομέξ : "Το θάνατο των οποίων προέβλεψε ως ενδεχόμενο και τον αποδέχθηκε"

Μικρό χρονικό κατάρευσης ενός εργοστασίου και ενός δικαστηρίου.


1999 > Αττική 7 Σεπτεμβρίου ώρα 14:56 Σεισμική δόνηση (Μ=5,9): 143 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Ανάμεσά τους 39 στα ερείπια της Ricomex.

2003 > Η Δικαιοσύνη βρίσκει «μερικούς» από τους ενόχους.

2007 > Οι ένοχοι χάνονται στα ερείπια της δικαιοσύνης

«Επί πλέον διαπιστώθηκε, ότι όπου υπήρχαν τοιχεία, αυτά ήσαν και ασύνδετα με τον σκελετό και χωρίς καμία θεμελίωση, δηλαδή εδράζονταν χωρίς κανενός είδους πέδιλο κατευθείαν πάνω στο δάπεδο του δεύτερου υπογείου.» Εφετείο 2003

Οι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους και το «σύστημα» απονομής δικαιοσύνης «χάνει» τους ενόχους.

«Αν δεν υπήρχαν οι κακοτεχνίες και οι βλάβες, το κτίριο θα μπορούσε να ανταποκριθεί στην ένταση και τα χαρακτηριστικά του σεισμού και ασφαλώς δεν θα κατέρρεε όπως δεν κατέρρευσαν εκατοντάδες άλλα κτίρια στην ίδια περιοχή, που είχαν κατασκευασθεί με τον Αντισεισμικό Κανονισμό του 1956» Εφετείο 2003

Στον τόπο μας η σπουδαιότερη αποστολή της δικαιοσύνης φαίνεται να είναι η λήθη. Η κοινωνική λήθη. Όχι όμως αυτή που εξασφαλίζει την κοινωνική ειρήνη προασπίζοντας και σεβόμενη το περι δικαίου αίσθημα αλλά αυτή που επιβάλλει την ανοχή στην τελική ατιμωρησία.

«Οι ενέργειές του αυτές υποδηλώνουν βουλιμία του να επεκτείνει όσο γίνεται περισσότερο και με μικρότερες δαπάνες τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου του χάριν του επιχειρησιακού κέρδους κατά περιφρόνηση των νόμων και της ασφάλειας των εργαζομένων σ’ αυτό.» Εφετείο 2003

Κανείς ένοχος «τελικά» για τον θάνατο των τριάντα εννέα ανθρώπων. Κανείς. Σε αυτόν τον τόπο η τιμωρία των ενόχων είναι αντίστροφα ανάλογη του αριθμού των θυμάτων.

«…αφού κυριάρχησε μέσα του η σκέψη “εγώ θα προχωρήσω στην πράξη μου έστω κι αν είναι ενδεχόμενο να επέλθει κι αυτό το αποτέλεσμα”, ενώ από το προαναφερθέντα πραγματικά περιστατικά δεν προκύπτει ότι απέκλεισε την πιθανότητα επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος […] Αποτέλεσμα των παραπάνω ενεργειών και παραλείψεών του ήταν να καταρρεύσει το κτίριο κατά το σεισμό της 7-9-1999 και να σκοτωθούν οι παραπάνω εργαζόμενοι και ευρισκόμενοι σ’ αυτό άνθρωποι, […] το θάνατο των οποίων προέβλεψε ως ενδεχόμενο και τον αποδέχθηκε.» Εφετείο 2003 read more



Advertisements

6 responses to “Ρικομέξ : "Το θάνατο των οποίων προέβλεψε ως ενδεχόμενο και τον αποδέχθηκε"

  1. @ απειρώτας

    well come back συμπατριώτη. ελπίζω να «πήρε φωτιά η Μήλος» (όμορφη φωτιά εννοώ 🙂

    @trofonios

    μαλλον πρέπει να αλλάξουμε την παροιμία σε «Ολα αλλού πληρώνονται»

    @confused

    Ελπίζω να έχουμε άδικο στο προαίσθημά μας και οι δύο

    Μου αρέσει!

  2. Είναι και αυτό μέσα στην μεγαλύτερη κοροϊδία: «Θα μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο».
    Ρικομέξ
    Σάμινα
    Τέμπη
    Σινούκ
    Πάρνηθα
    κ.α. που θα έρθουν και δεν θα τιμωρηθεί κανείς.

    Μου αρέσει!

  3. Καλώς σε ξαναβρίσκω.
    Οι φωτιά «βόλεψε» το συγκεκριμ΄νο δικαστικό έγκλημα να περάσει στο ντούκου.
    Στην Ελλάδα δεν μας φτάνει να σκοτώνονται μόνο μία φορά οι άνθρωποι. Πρέπει να τους δίνουμε αρκετές χαριστικές βολές στη συνέχεια.

    Μου αρέσει!

  4. Καλώς σε βρήκα. Σε επισκέφθηκα ήδη. Χάρηκα που σε γνώρισα (ηλεκτρονικά). Θα τα λέμε και θα τους τα λέμε 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Πες τα padrazo! Μας έπιασε η μονομανία με τις πυρκαγιές και περάσαν τέτοιες ειδήσεις στα ψηλά γράμματα. ‘Εγραψα κι εγώ κάτι σχετικό αλλά δε το ανέπτυξα όπως εσύ. Ρίξε μία ματιά αν θέλεις:
    http://niemandsrose-niemandsrose.blogspot.com/2007/07/blog-post_07.html

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s