Υπάρχουν δύο εκφράσεις ισοδύναμες : «Είναι βέβαιο» και «Δεν υπάρχει αμφιβολία». Θα έχετε προσέξει ότι οι πολιτικοί μας “ρήτορες” προτιμούν την δεύτερη, και ο λόγος είναι απλός. Η πρώτη «χρεώνει» τον ρήτορα (με την υποχρέωση απόδειξης της βεβαιότητας), ενώ η δεύτερη μεταβιβάζει το μεγαλύτερο μέρος του «χρέους» στο ακροατήριο (και ή όποια απόκλιση είναι στατιστικά αναμενόμενη). Παρ’ όλα αυτά δεν υπάρχει αμφιβολία πως η μεταβίβαση ευθύνης στη περίπτωση αυτή χαρακτηρίζεται από μια, ρητορική έστω, κομψότητα σε αντίθεση με την βίαιη και ανήθικη κυβερνητική «ρητορική» των ημερών. Και σε μια τέτοια «ρητορική» αμφιβάλλω αν αξίζουν ευγενικά κείμενα όπως αυτό. Κακώς αμφιβάλλω. Είμαι βέβαιος πως της αξίζει ένα «άντε στο διάολο».
Τερτίπια και σοφιστικά τεχνάσματα του λαϊκίστικου λόγου…