Οι άνθρωποι θέλουν να νιώθουν ελεύθεροι και ασφαλείς. Όταν είναι υποχρεωμένοι να διαλέξουν ένα από τα δύο χωρίζονται σε δύο κατηγορίες.
Από την μια αυτοί που διαλέγουν την ελευθερία θυσιάζοντας την ασφάλειά τους και από την άλλη αυτοί που για να νιώσουν ή να συνεχίσουν να νιώθουν ασφαλείς θυσιάζουν την ελευθερία τους.
Αυτοί που ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία, όταν απογοητεύονται από την επιλογή τους είναι επιρρεπείς στο να μετατρέπουν την απογοήτευση σε οργή και μίσος απέναντι στους υπόλοιπους.
Μια οποιαδήποτε αφορμή και ένα επιτήδειος χειριστής του λόγου και των συναισθημάτων αρκούν για να μετατραπούν σε μια δύσμορφη πολιτικά και πολιτισμικά μάζα που είναι ικανή να κάνει ή να ανεχτεί σιωπηλά το κακό και την αδικία.
Η αγανάκτησή τους δεν στρέφεται ενάντια σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για τα δεινά τους αλλά εναντίον αυτών που τα υπενθυμίζουν. Αντιλαμβάνονται τους νόμους και το δίκαιο σαν αρχές κανονιστικές όχι τόσο του μέλλοντος αλλά κυρίως του παρελθόντος.
Αντικαθιστούν το «αίτημα της συνέχειας» με την «λατρεία του καθιερωμένου».
Για αυτούς : «Ο νους του ανθρώπου δεν σκέφτεται:- σκοτώνει την σκέψη. –Τότε μονάχα υπάρχει ο νους, τότε που την σκοτώνει.»
Posted by πρεζα tv on 15/11/2007 at 1:57 μμ
Απολυτα σωστος…
Posted by Mrs Smith on 15/11/2007 at 2:32 μμ
Λυπηρό το θέμα της επιλογής.
Αντιδρώ.
Γιατί το ένα να μη μπορεί να συνυπάρχει με το άλλο.
Γιατί να πρέπει το ένα από τα δύο να καταργείται.
Μήπως τελικά δεν υπάρχουν?
Γιατί, στο κάτω-κάτω αν σκεφτούμε περί “ελευθερίας” και “ασφάλειας” μάλλον στην σφαίρα της φιλοσοφίας θα ανατρέξουμε, παρά της πραγματικότητας.
Και ο νούς που σκοτώνει τη σκέψη…αυτοκτονία, παιδοκτονία μου φαντάζει.
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω όμως
Posted by padrazo on 15/11/2007 at 3:04 μμ
@πρέζα tv
Ξέρεις καθώς έγραφα σκεφτόμουν πόσε φορές έχω “πέσει” στην δεύτερη κατηγορία και πόσες φορές έχω δώσει αγώνες μπαράζ για να ανεβώ στην πρώτη.
@Mrs Smith
Νομίζω (η θέλω να ελπίζω άραγε;) πως μπορούν να συνυπάρχουν.
Μίλησα όμως για την περίπτωση που η ζωή τα φέρνει έτσι ώστε να πρέπει να επιλέξεις. Εξακολουθεί να εκκρεμεί ίσως η απάντηση στι γιατί και πως τα πράγματα έρχονται έτσι.
Η τελευταία φράση είναι από τον “Μάκβεθ” σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά. Στην ιστορία του ανθρώπου συνέβει πολλές φορές και συμβαίνει ακόμα. Ο ναζισμός και ο φασισμός είναι υπεύθυνοι για την επιβολή την ανατροφή και την εφαρμογή τέτοιων “εγκληματικών” ιδεών.
Posted by paperflowers on 15/11/2007 at 3:17 μμ
Το κακό είναι ότι είμαστε “προγραμματισμένοι” για τη δεύτερη επιλογή…
Τι αγώνες μπαράζ? Εδώ χρειάζεται φορμάτ κα αλλαγή λογισμικού!
Posted by padrazo on 15/11/2007 at 3:34 μμ
@paperflowers
ή ανασυγκρότηση και εκσφαλμάτωση πρώτα
Posted by luminaled on 15/11/2007 at 6:14 μμ
@padrazo
“Ο ναζισμός και ο φασισμός είναι υπεύθυνοι για την επιβολή την ανατροφή και την εφαρμογή τέτοιων “εγκληματικών” ιδεών.”
και η “δημοκρατια” τι κανει?
Posted by padrazo on 15/11/2007 at 6:50 μμ
@luminaled
Η “δημοκρατία” ναι, η Δημοκρατία όχι.
Posted by Maria-Maria on 15/11/2007 at 7:19 μμ
Θα δανιστω μια φραση της Λιανας Κανελη που νομιζω οτι με εκφραζει απολυτα :
“” Η ελευθερια ειναι δικαιωμα.
Ο τροπος που την κατακτας , ειναι Παιδεια “”.
Posted by Maria-Maria on 15/11/2007 at 7:31 μμ
δανειστω
Posted by luminaled on 15/11/2007 at 9:58 μμ
@padrazo
απλα υπενθυμιζω, μην ξεχνιομαστε σε τι εποχη και συνθηκες ζουμε
Posted by Under Const-Action on 15/11/2007 at 10:35 μμ
Να βάλω άλλη μια διάσταση στο εξαιρετικό ποστ. Η ασφάλεια δε νοείται αποκλειστικά σε σχέση με την εγκληματικότητα ή ακραίες ενέργειες.
Σκέφτομαι την ασφάλεια που προσφέρει σε κάποιους (πολλούς, πάρα πολλούς) η αύξηση πχ του εισοδήματός τους. Και πόσο πιο εύκολα στην περίπτωση αυτή το ‘πουλάκι’ της ελευθερίας μπορεί να πετάξει, εξαγοράζοντας την ανελευθερία του με ένα καλύτερο(;) επίπεδο διαβίωσης…
Posted by padrazo on 16/11/2007 at 2:54 πμ
@Maria-Maria
Να το αντιστρέψω;
Η παιδεία είναι δικαίωμα. Ο βαθμός που την κατακτάς είναι η ελευθερία”
@luminaled
καλά κάνεις και το θυμίζεις γιατί ξεχνιόμαστε
@Under Const-Action
Καλά κάνεις και τονίζεις και αυτή την πτυχή της “ασφάλειας”. Και είναι τόσες πολλές οι “πτυχώσεις” της, λες και η “ασφάλεια” είναι πέτρωμα ιζηματογενές.
Posted by betty on 16/11/2007 at 11:28 πμ
Νομίζω ,ότι, η ελευθερία κι η ασφάλεια πάνε πάντα μαζί και συμβιβάζονται άψογα όταν πρόκειται για πνευματικές αξίες. Η σύγχυση με τη λατρεία του καθιερωμένου δημιουργείται σε όσους δεν έχουν επίγνωση Γιατί ακολουθούν τον τύπο ή το γράμμα…
Κι ο τύπος και το γράμμα αλλάζει χωρίς φόβο, εάν ο συνειδητός πολίτης κρίνει ότι αυτό υπηρετεί τις αξίες του. Ποιές αξίες υιοθετεί ο καθένας μας συνειδητά και μάχιμα και σταθερά; Έλα ντε; εδώ πολλές φορές πάμε σαν τα κύματα…
Posted by padrazo on 16/11/2007 at 2:29 μμ
@betty
Εγώ πάλι νομίζω πως η ελευθερία και η ασφάλεια βρίσκονται σε μια αέναη διαμάχη άλλοτε ευγενική και άλλοτε βάρβαρη.
Posted by fvasileiou on 16/11/2007 at 2:59 μμ
Το δίλημμα ασφάλεια ή ελευθερία απασχολεί ολόκληρο τον Δυτικό Κόσμο.
Δεν είναι εύκολο να επιλέξει κανείς ανάμεσα στα δυο. Θεωρητικά φυσικά, γιατί η επιβίωση είναι αυτή που υπερτερεί πάντα στην πράξη.
Όσοι γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε στην Ελλάδα και είμαστε κάτω από τα 40, δεν έχουμε ζήσει κάποια σοβαρή απειλή της ασφάλειας ή της ελευθερίας μας. Έχουμε εύκολες τις απαντήσεις. Δεν ζήσαμε να ξυπνάει η φίλη μας το πρωί για να πάει στη δουλειά και ενώ διαβάζει βαριεστημένα την City Press, να εκρήγνυνται οι συρμοί και το κορμί της να διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρα. Δεν είναι μακριά μας – το ζήσαν οι Ισπανοί 2 χρόνια πριν.
Το γεγονός όμως αυτό δεν πρέπει να μας οδηγεί σε εύκολες απαντήσεις. Ποιος μπορεί να είναι τόσο βέβαιος για τον εαυτό του σε τόσο ακραίες καταστάσεις;
Ή τουλάχιστον να μην βάζουμε εύκολα ταμπέλες στους “άλλους”…
http://fvasileiou.wordpress.com/
Posted by luminaled on 16/11/2007 at 7:17 μμ
@padrazo
σκεφτομουν για καποιο διαστημα περι κοινωνικης λατρειας του καθιερωμενου, χωρις ομως να μπορω να το εκφρασω πληρως. το κειμενο σου με υπερκαλυπτει.
το προβλημα ομως ειναι πως το ρευμα που τεινει υπερ της ασφαλειας (το κυριαρχο κοινωνικο ρευμα στην ελλαδα) δεν μπορει καν να νιωσει την ελλειψη της ελευθεριας, καθως δεν εχει την αναγκη να την κατανοησει.
η επιλογη του συγκεκριμενου ρευματος δεν αποτελει καν μια συνειδητη επιλογη. αυτο γιατι οι συνειδητες επιλογες απαιτουν συνειδηση.
@fvasileiou
“δεν έχουμε ζήσει κάποια σοβαρή απειλή της ασφάλειας ή της ελευθερίας μας”
εγω γιατι δεν νιωθω ελευθερος? εσυ?
τα επιχειρηματα αντλημενα απο την υπαρχουσα τρομολαγνεια ξεκινουν μια πολυ επικινδυνη συζητηση καθως στηριζονται σε υποθετικες καταστασεις.
τελος, μαλλον καναμε μια διαφορετικη αναλυση του κειμενου, ερμηνευοντας την ελευθερια και την ασφαλεια διαφορετικα
Posted by padrazo on 17/11/2007 at 3:36 πμ
@fvasileiou
Το πρόβλημα είναι ακριβώς ότι στον δυτικό κόσμο έχει τεθεί το δίλημμα ασφάλεια ή ελευθερία. Όσοι το θέτουν γνωρίζουν καλά πως η υποχρεωτική απάντηση και επιλογή μπορεί να οδηγήσει μαζικά τους ανθρώπους σε αυτούς που θέλουν να ξιοποιήσουν πολιτικά και οικονομικά την ανθρώπινη ανάγκη για σφάλεια. Άλλωστε η κοινωνία της ελεύθερης αγοράς έχει την θέληση και την δύναμη να εκμεταλευτεί από το κλίμα ολόκληρου του πλανήτη έως τον πιο απόκρυφο ανθρώπινο φόβο.
Αν δεν έχετε νιώσει ήδη την ελευθερίας σας να κινδυνεύει ίσως πρέπει να σας κάνει να ανησυχείτε. Όσοι κατέχουν την τέχνη να κατασκευάζουν δίπολα και να μετατρέπουν υπαρξιακά σε πολιτικά είναι ικανοί να χειριστούν τις μάζες προς ίδιον όφελος.
@luminaled
Συμφωνώ. Είναι γεγονός πως το κυρίαρχο κοινωνικό ρεύμα επιλέγει την ασφάλεια. Το πρόβλημα είναι πως έχει αποδεχτεί ότι το αντάλλαγμα πρέπει να είναι οι περιορισμοί των δημοκρατικών ελευθεριών και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Posted by manitaritoubounou on 17/11/2007 at 12:40 μμ
Στο νεαρό ιστολόγιό μου έχω μια σειρά ιστορικών στοιχείων για το “Πολυτεχνείο” της Πάτρας:
http://manitaritoubounou.wordpress.com/
Αξίζει να τα επισκεφτείτε. Καλά θα κάνετε και να τα σχολιάσετε.
Posted by fvasileiou on 17/11/2007 at 2:41 μμ
@padrazo
Δεν είναι πραγματική η απειλή που αντιμετωπίζει ο δυτικός κόσμος; (κάποιοι θα το περιορίσουν σε συγκεκριμένες δυτικές χώρες, αλλά το πράγμα είναι πολύ πιο σύνθετο).
Οι κάποιοι (πολιτικοί, επιχειρηματίες κτλ) δυτικοί μπορεί να εκμεταλλεύονται μια κατάσταση, ώστε να προωθήσουν τις απόψεις / συμφέροντά τους, αλλά δεν την δημιουργούν. Δεν έριξε ο Μπους τα αεροπλάνα στους Δίδυμους πύργους, ούτε ο Αθνάρ ανατίναξε τον σιδηροδρομικό σταθμό της Μαδρίτης -πώς να το κάνουμε.
Το πώς θα αντιμετωπίσει ο Δυτικός Κόσμος την κατάσταση αυτή απασχολεί πολιτικούς, διανοούμενους, think tanks και τον απλό πολίτη. Και είναι λογικό.
Άποψή μου: Να μην δαιμονοποιούμε καμιά τεκμηριωμένη άποψη που τίθεται στο τραπέζι, να μην λοιδορούμε τις ανασφάλειες και τους φόβους του Άλλου, να μην αισθανόμαστε ανώτεροι / καλλίτεροι /σοφότεροι επειδή έχουμε τις δικές μας ψυχολογικές/ιδεολογικές-ιδεοληπτικές άμυνες.
http://fvasileiou.wordpress.com/
Posted by padrazo on 17/11/2007 at 3:15 μμ
@manitaritoubounou
Θα το φροντίσω.
Posted by padrazo on 17/11/2007 at 4:23 μμ
@ fvasileiou
Ο δυτικός κόσμος νιώθει ότι απειλείται, το ίδιο και ο κόσμος της ανατολής. Ποιος απειλεί όμως ποιον, από ποια θέση και με ποια μέσα; Δεν είμαι ειδικός στις διεθνείς σχέσεις ούτε ιστορικός. Είμαι ένας απλός φυσικός, για την ακρίβεια, καθηγητής της φυσικής. Αυτό που έμαθα μέσα στην τάξη είναι πως εκτός από τις λάθος απαντήσεις υπάρχουν και οι λάθος ερωτήσεις. Μπορεί κάποιος με τις ερωτήσεις του να οδηγήσει τους ανθρώπους στην γνώση αλλά και στην άγνοια να αποκαλύψει αγγέλους αλλά και δαίμονες.
Ποιοι είναι οι άγγελοι και ποιοι οι δαίμονες λοιπόν αυτού του πλανήτη;
Posted by fvasileiou on 17/11/2007 at 8:26 μμ
@padrazo
Δεν βλέπω τα πράγματα μαύρα ή άσπρα, δεν ψάχνω για αγγέλους ή δαίμονες. Για μένα το θέμα τίθεται ως εξής: Ο τρόπος ζωής του δυτικού ανθρώπου, οι αξίες του, οι στόχοι του (έτσι γενικά) έρχονται σε αντίθεση με εκείνες του Ισλάμ. Εμένα οι γυναίκες με τις μπούργκες με ξενίζουν. Με ξενίζουν οι δημόσιοι λιθοβολισμοί μοιχαλίδων. Με ξενίζει μια κοινωνία όπου η γυναίκα δεν έχει δικαίωμα ψήφου. Με ξενίζουν ακόμα κράτη που δεν επιτρέπουν στους πολίτες τους να έχουν διαφορετική θρησκεία και που απαγορεύουν στους ξένους που τα επισκέπτονται ακόμα και να φέρουν κρυμμένο ένα σύμβολο της θρησκείας τους.
Θα πει κανείς: Αυτοί τη δουλειά τους κι εμείς τη δικιά μας.
Όμως το πράγμα δεν λειτουργεί έτσι. Οι άνθρωποι, τα κράτη είναι αλληλοεξαρτώμενα. Κι ακόμα κι αν εμείς πούμε “δεν μας αφορά” και με ένα μαγικό τρόπο κόψουμε κάθε σχέση μαζί τους, εκείνοι θα θελήσουν να μας κάνουν όμοιούς τους (όπως προσπάθησαν πολλές φορές στο παρελθόν και όπως δηλώνουν ευθαρσώς ότι θα το προσπαθούν πάλι).
Δεν ξέρω πώς, οι υπέρμαχοι της ελευθερίας, αρέσκονται να δαιμονοποιούν κάθε άλλη άποψη. Και δεν καταλαβαίνω πώς συσπειρώνονται με μεγάλη ευκολία πίσω από τα ράσα του Μπιλ Λάντεν εναντίον του Μπους. Δεν το καταλαβαίνω. Ο Μπους ήρθε, θα φύγει.
Εγώ χωρίς δεύτερη σκέψη, αισθάνομαι πιο άνετα με τους Αμερικανούς, παρά με τους Άραβες Ισλαμιστές.
http://fvasileiou.wordpress.com/
Posted by padrazo on 17/11/2007 at 11:10 μμ
@fvasileiou
Και εμένα με ξενίζουν όλα αυτά.
Και με εξοργίζει μέχρι φόβου η βαρβαρότητα του Ισλάμ και η ενσωμάτωση της βίας στους κανονιστικούς της ζωής τρόπους.
Αυτό ακριβώς το τελευταίο είναι που με προβληματίζει και σε αυτό που αποκαλούμε “σύγχρονος δυτικός πολιτισμός”.
Θέλω να είμαι αισιόδοξος όμως, ελπίζοντας πως η ιστορία θα κάνει άλλη μια ανελικτική περιστροφή ώστε τον ισλαμικό μεσαίωνα να διαδεχθεί η αναγέννηση. Αν δεν κάνω λάθος η αναγέννηση στην Ευρώπη εμφανίστηκε όταν λιγόστεψαν οι “απειλές”.
Posted by Παραίτηση των μελών της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων « Under Const-Action on 20/11/2007 at 2:25 πμ
[...] με το εξαιρετικό κείμενο του εντός-εκτός-εναλλάξ σχετικά με το δίπολο “ελευθερία-ασφάλεια”: Οι [...]