Περί κλίματος, περιβάλλοντος, ημιμάθειας κλπ

Αγαπημένο μου ημερολόγιο.

Σήμερα η δασκάλα μου είπε πως είμαι εκτός θέματος στην έκθεση. Το θέμα ήταν «Περιβάλλον και κλίμα». Τσίριζε υστερικά επίσης γιατί είχα γραμμένο το περιβάλλον με ένα ‘λ’. «Αν δεν μπορείς να γράψεις σωστά την λέξη δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς. Η ημιμάθεια είναι κακό πράγμα. Δεν είναι ούτε καν μισή αρχοντιά» μου είπε. Εγώ θύμωσα και τις είπα πως υπάρχουν και άλλες λέξεις που και οι “μεγάλοι” οι “διάσημοι” και οι “ευρυμαθείς” τις γράφουν σωστά αλλά παρ’ όλο που τα κάνουνε σαλάτα (σκατά ήθελα να πω αλλά δεν το είπα) συνεχίζουν και μιλάνε. «Όπως;» με ρώτησε. «Όπως με την πολιτική την οικονομία την οικογένεια. Δηλαδή αν τις έγραφαν λάθος θα τα κατάφερναν χειρότερα κυρία;» της είπα και με έβγαλε από την τάξη γιατί είπε πως έβγαλα γλώσσα. Μετάνιωσα που δεν είπα την λέξη σκατά αφού έτσι κι αλλιώς με έδιωξε. Και δεν μου έδωσε και την έκθεσή μου. Την έσκισε. Θυμάμαι όμως ότι είχα γράψει πάνω κάτω αυτά.

Το περιβάλλον είναι χρήσιμο και υποχρεωτικό. Περιβάλλον δεν γίνεται να μην έχουμε γιατί δεν γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι χωρίς αυτό. Όλοι έχουν ένα μεγάλο και πολλά μικρά και κάθε περιβάλλον έχει και ένα κλίμα, καλό ή κακό.

Ο Μπαμπάς μου έχει το περιβάλλον της δουλειάς. Η Μαμά έχει το οικογενειακό περιβάλλον και το φιλικό. Αυτά λένε είναι τα «μικρά». Όταν βλέπουνε ειδήσεις λένε ότι το «μεγάλο» περιβάλλον είναι «πολύ σημαντικό θέμα» αλλά όταν η τηλεόραση είναι κλειστή πιο πολύ συζητάνε για τα μικρά παρά για το μεγάλο. «Το κλίμα στην δουλειά δεν είναι καλό με τους μεν », «Να αποκαταστήσουμε το φιλικό το κλίμα με τους τάδε » και άλλα τέτοια.

Όταν έχουμε κόσμο σπίτι μιλάνε για το πολιτικό κλίμα, το οικονομικό κλίμα, πως είναι λέει θερμό ή ψυχρό. Χθες η γιαγιά σηκώθηκε να κλείσει την μπαλκονόπορτα γιατί έκανε ψύχρα και τους είπε «Το κλίμα στην αυλή δεν κάρπισε ούτε φέτος.». Και έβαλαν τα γέλια. Και έτσι η γιαγιά μου με μια κουβέντα της έκανε το κλίμα χαρούμενο και μας έστειλαν εμένα και τον Γιαννάκη στο δωμάτιό μου για να πούνε ανέκδοτα για μεγάλους.

Πήραμε και την γιαγιά μαζί γιατί ήταν στενοχωρημένη με το κλίμα της αυλής. Μας έφερε μπισκότα, λουκούμια, από ένα φλιτζάνι ζεστή σοκολάτα και κάτι κουλουράκια με στάχτη αλλά πολύ νόστιμα. Την έβαλα να μας πει άλλη μια φορά την ιστορία του παππού που πέθανε στην Αφρική.

Η Αφρική έχει διαμάντια αλλά δεν έχει καλό κλίμα. Ούτε είχε ποτέ, γι’ αυτό και οι άνθρωποι πέθαιναν όπως πέθανε και ο παππούς και τα παιδιά συνεχίζουν να πεθαίνουν. Γιατί λοιπόν λένε πως το κλίμα χάλασε τώρα;